“อวิ๋นเจิง ข่าวดี!”
อวิ๋นเจิงกับจางซวีเพิ่งจัดการงานตลอดทั้งวันเสร็จและกลับถึงจวนอ๋อง เย่จื่อก็วิ่งเข้ามาหาด้วยสีหน้าตื่นเต้น
“ข่าวดีอันใด?”
ดวงตาอวิ๋นเจิงพลันเป็นประกาย
มารดามันเถิด ทางจวนผู้พิทักษ์ภาคตะวันตกเฉียงเหนือส่งแต่ข่าวร้ายมาไม่ขาด จนเขากลัดกลุ้มอยู่บ้างแล้ว
นานทีจะได้ยินข่าวดีสักครั้ง ในใจจึงอดตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้
“ทัวฮวนส่งคนมาส่งข่าว อวิ๋นลี่สั่งให้นำเสบียงกับเงินไปส่งถึงฟู่โจวแล้ว!”
ใบหน้าเย่จื่อเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
เสบียงสามล้านตันมาถึงเช่นนี้ วิกฤตเร่งด่วนของพวกเขาก็นับว่าคลี่คลายแล้ว
“โอ้?”
อารมณ์อวิ๋นเจิงพลันดีขึ้น เขาถามทันทีว่า “ส่งมาถึงทั้งหมด หรือส่งมาเพียงบางส่วน?”
“ทั้งเงินและเสบียงมาถึงครบทั้งหมด!”
เย่จื่อยิ้มกว้าง “คราวนี้ สิ่งที่เราเตรียมไว้ก่อนหน้านี้ก็ได้ใช้ประโยชน์เต็มที่แล้ว!”
ก่อนหน้านี้ พวกเขาขนเสบียงจากฟู่โจวไปเติมที่ซั่วเป่ยมาโดยตลอด
ด้วยเหตุนี้ คลังเสบียงทางการในฟู่โจวจึงแทบว่างเปล่าทั้งหมด!
เสบียงสามล้านตันนี้พอดีจะนำไปเติมคลังทางการของฟู่โจวและเสบียงกองทัพที่ประจำการอยู่ก่อน ส่วนที่เหลือค่อยขนไปซั่วเป่ย
เช่นนี้ ภาระในการขนส่งของพวกเขาก็เบาลงมาก
“ดี! ดี!”
อวิ๋นเจิงฉีกยิ้ม “คนอย่างอวิ๋นลี่นี่ หากยังไม่เห็นโลงศพก็ไม่หลั่งน้ำตา ต้องให้เขาเจอของจริงสักหน่อยถึงจะเชื่อฟัง”
จางซวีได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง
“ยังมีข่าวดีอีกเรื่อง!”
เย่จื่อยิ้มบาง “พวกที่ไปปล้นชิงบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายก็ได้ผลตอบแทนไม่น้อย รวมแล้วปล้นเสบียงมาได้ราวหนึ่งแสนห้าหมื่นตัน กำลังขนส่งไปยังจวนผู้พิทักษ์ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ”