หลังพำนักอยู่ที่เสวียนกุยสองวัน อวิ๋นเจิงก็ออกเดินทางไปยังสยงจินพร้อมกับกองทัพใหญ่
ก่อนออกเดินทาง อวิ๋นเจิงให้เสิ่นควนส่งคนเอาเสื้อคลุมขนสัตว์ที่ตนซื้อมาไปยังผิงจี๋ พร้อมกำชับวิธีส่งเสื้อคลุมไปถึงมือเจียเหยากับบุตรให้เรียบร้อย
เมื่อพวกเขามาถึงสยงจิน บริเวณโดยรอบก็คลาคล่ำไปด้วยผู้คน
ใกล้ถึงกำหนดออกศึก เสบียงและสิ่งของนานาชนิดต่างทยอยขนส่งมายังสยงจิน
ผืนไร่นากว้างใหญ่รอบสยงจินล้วนปลูกผักเอาไว้
ทั้งหมดเป็นสิ่งที่อวิ๋นเจิงกำชับให้เสิ่นควนจัดเตรียมล่วงหน้า
ผักเหล่านี้ยังไม่เติบโตเต็มที่ ทว่ามีไว้ย่อมดีกว่าไม่มี
ก่อนกองทัพใหญ่ยกออกศึกหนึ่งวัน จึงจะถอนผักเหล่านี้ขึ้นจากดินแล้วขนขึ้นเรือรบ
“จัดกำลังพลที่อยู่รักษาการณ์เรียบร้อยแล้วหรือยัง?”
อวิ๋นเจิงมองผักในไร่ ก่อนเอ่ยถามเสิ่นควนที่ติดตามอยู่ข้างกาย
“เรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
เสิ่นควนตอบ “กระหม่อมจัดทหารสามพันนายจากกองทัพเรือให้อยู่รักษาสยงจิน อีกสามพันนายจะช่วยป้องกันพ่ะย่ะค่ะ”
“ดีแล้ว!”
อวิ๋นเจิงพยักหน้าเล็กน้อย “ไปกันเถิด ถึงคราวตรวจดูแล้วว่ากองทัพเรือที่เจ้าฝึกฝนไว้เป็นอย่างไร! เปิ่นหวังขอกล่าวไว้ก่อน หากกองทัพเรือทำให้เปิ่นหวังพอใจไม่ได้ เจ้าก็เตรียมตัวถูกปลดจากตำแหน่งจนหมดสิ้นได้เลย!”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
เสิ่นควนยืดอกตรง
ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงค่ายใหญ่กองเรือ
กองเรือสยงจินนับเป็นกองกำลังขนาดใหญ่ยิ่งในจวนผู้พิทักษ์อันตง
ทหารที่ออกรบทางน้ำเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น
ที่นี่ยังมีทหารหน่วยสนับสนุนอีกจำนวนมาก รวมถึงกรมเรือที่รับหน้าที่ซ่อมแซมและต่อเรือรบ