จ้าวหลิวเหลียงและคนอื่น ๆ มาถึงก่อนกำหนดหนึ่งวัน
เมื่อกองเรือสยงจินเห็นเรือรบติดปืนใหญ่ของจ้าวหลิวเหลียง สีหน้าของคนจำนวนมากก็เต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้
แต่ส่วนใหญ่กลับตกตะลึง!
โดยเฉพาะเหล่าทหารเผ่าหลี แม้ก่อนหน้านี้พวกเขาเคยเห็นเรือรบของต้าเฉียน ทว่าในยามนั้นเรือรบเหล่านั้นนำกำลังมาช่วยเหลือพวกเขา แต่บัดนี้กลับจะออกเดินทางไกลไปยังแคว้นอวี่
ราง ๆ พวกเขาคล้ายสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายสังหารอันน่าสะพรึงกลัวจากกองเรือขนาดมหึมานี้
กองเรือนี้ราวกับสัตว์ยักษ์น่าสะพรึงกลัวตัวหนึ่ง พร้อมกลืนกินศัตรูทุกสิ่ง
สำหรับหลุนไถแล้ว ภาพที่เห็นเบื้องหน้ายิ่งทำให้ตื่นตะลึง
คราวที่เจียเหยาเนรเทศหลุนไถไปยังเจินเหอ เขาเคยสร้างเรือด้วยตนเองโดยเฉพาะ
ทว่าเรือที่สร้างในยามนั้นล้วนเป็นเรือสินค้า
ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้เป็นเรือสินค้า ก็ยังเป็นเพียงเรือขนาดเล็ก
เรือสินค้าเหล่านั้นที่เขาเคยเห็น เมื่ออยู่ต่อหน้าเรือยักษ์เบื้องหน้า ก็ไม่ต่างจากของเล่นเด็ก
หลุนไถมองกองเรือขนาดมหึมา บนใบหน้าอดเผยแววอิจฉาขึ้นมาหลายส่วนไม่ได้
เขาไม่รู้ว่าตอนเหออาซูมุ่งหน้าไปซินจิน จะมีความรู้สึกเช่นเดียวกับตนในยามนี้หรือไม่
แต่เดาได้ว่าเหออาซูต้องตื่นตะลึงอย่างยิ่งเช่นกัน
ต่อให้เป่ยหวนมีเวลาอีกยี่สิบปี ก็ยังสร้างกองเรือเช่นนี้ขึ้นมาไม่ได้
ไม่แปลกที่แม้แต่เหออาซู ผู้ยึดมั่นจะเดินทางไปสร้างเป่ยหวนขึ้นใหม่ในดินแดนโพ้นทะเล ก็ยังเปลี่ยนความคิด
ไม่รู้ว่าเจียเหยาจะรู้สึกเช่นไรเมื่อได้เห็นกองเรือนี้
ไม่นาน เหล่าแม่ทัพก็พากันมาหยุดตรงหน้าอวิ๋นเจิง
เมื่อเห็นท่าทางราวกับรอดพ้นจากหายนะของอวี๋หู่ อวิ๋นเจิงกับฉินชีหู่ต่างมีสีหน้าสะใจอยู่ไม่น้อย