ซุนฮกกล่าวว่า "ก่อนหน้านี้หลายวัน ชูเฉียนส่งขุนนางผู้ช่วยออกตรวจตราตามอำเภอ ตรวจดูการเกษตรตามหัวเมืองต่าง ๆ นอกจากเมืองกังเหลงแล้ว ที่เหลือบรรดาอำเภอในบังคับของรัฐต่างหย่อนยานเกียจคร้าน ด้วยเหตุเพราะภัยศึกสงคราม ราษฎรไม่อาจตั้งหลักได้ ขุนนางส่งเสริมการเกษตรไม่ทำหน้าที่โดยเต็มกำลัง กรมการเกษตรก็ละเลยกิจบริหาร แรงงานการเกษตรหรือขาดแคลน พันธุ์พืชอาหารก็มีไม่เพียงพอ ซุนฮกเห็นว่า กรมรัฐควรปลดขุนนางเกียจคร้าน เสริมกำลังแรงงานการเกษตร จัดสรรพันธุ์พืชชั้นดีให้ หากเป็นเช่นนี้ได้ หัวเมืองก็จักเข้มแข็ง พืชพันธุ์ธัญญาหารจึงจักอุดม"
เหยาเซิ่งเป็นสารวัตรใหญ่การเกษตร มีหน้าที่กำกับดูแลกิจการเกษตร เพราะเพิ่งมาถึงกรมรัฐ สภาพการเกษตรในสี่รัฐคือตงไห่หลางเย๋แฮผีและตงไห่ เขาไม่สู้จะแจ่มแจ้งนัก ดังนั้นพอมาดำรงตำแหน่งที่กรมรัฐ สิ่งแรกที่เขาจัดการคือส่งขุนนางผู้ช่วยที่ไว้ใจได้แยกย้ายไปดูตามหัวเมืองต่าง ๆ ไม่กี่วันมานี้ ขุนนางผู้ช่วยเหล่านั้นทยอยกลับมา รายงานสภาพการณ์ในแต่ละหัวเมืองให้ทราบ เขาจึงสรุปเนื้อความแล้วรายงานให้ซุนฮกแจ้ง –ซุนฮกเป็นผู้ถืออำนาจบริหารในกรมรัฐ ด้วยเหตุนี้ หลังจากแจ้งซุนฮกแล้ว แม้ซุนเจินจะเรียกเขามาวันนี้ เขากลับมิได้แจ้งเรื่องนี้อีกครั้งต่อซุนเจิน
ที่ซุนฮกกล่าวถึง "ขุนนางส่งเสริมการเกษตร" นั้น หมายถึงตำแหน่งขุนนางเร่งรัดการกสิกรรมของหัวเมือง "กรมการเกษตร" คือกรมการเกษตรที่รับผิดชอบกิจไร่นาในระดับอำเภอและหัวเมือง ส่วน "เจ้าพนักงานการเกษตร" นั้น คือขุนนางระดับตำบลตำแหน่งหนึ่ง "เจ้าพนักงานการเกษตร" โดยนัยแห่งนามนั้นหมายถึงผู้ขะมักเขม้นในการเพาะปลูก เป็นบุคคลที่ทางอำเภอคัดเลือกขึ้นเพื่อส่งเสริมให้ราษฎรเร่งรัดกิจไร่นา ตั้งใจกสิกรรม โดยมากตำบลหนึ่งจะตั้งคนหนึ่ง หากเป็นตำบลเล็ก ก็หรือสองตำบลจึงตั้งหนึ่งคน หรือสามตำบลจึงตั้งหนึ่งคน
ขุนนางเร่งรัดการกสิกรรม กรมการเกษตรระดับอำเภอและเมือง และเจ้าพนักงานการเกษตร สามตำแหน่งนี้เกี่ยวข้องโดยตรงต่อการพัฒนาเกษตรกรรมในท้องที่