ซุนเจินกลับถึงเมืองกังเหลง เดือนแรกปูนบำเหน็จขุนพลผู้มีผลงาน เดือนที่สองเริ่มยุบเลิกหน่วยทหาร
เขาตั้งใจเดิมจะคงกำลังไว้หนึ่งหมื่นห้าพันนาย ทว่ากองทัพผ่านศึกมาช้านาน หลายนายเป็นทหารเก่าติดตามเขามาหลายปี นักรบผู้กล้าหาญมีอยู่ไม่น้อย สุดท้ายจำนวนที่คงไว้มากกว่าที่คิดเล็กน้อย เมื่อรวมพลเดินเท้าและทหารม้าแล้ว คงไว้ทั้งสิ้นหนึ่งหมื่นหกพันนายเศษ
ในจำนวนนี้เป็นพลเดินเท้าหนึ่งหมื่นห้าพันนาย ทหารม้าพันกว่านาย
หน่วยทหารที่ถูกยุบเลิกล้วนถูกโอนย้ายไปเป็นกำลังพลในระบบถุนเถียน
เรื่องถุนเถียนนั้น ตั้งแต่ครั้งอยู่ที่วุยกุ้น เจียงฉินและพวกเป็นผู้รับผิดชอบ ครั้นซุนเจินมาถึงเมืองกังเหลงในตอนแรกก็เคยริเริ่มถุนเถียนไว้ บัดนี้ยุบเลิกกำลังพลกว่าหมื่นนาย จำนวนคนในถุนเถียนเพิ่มขึ้นมาก ที่สำคัญคนที่เพิ่มเข้ามาล้วนเป็นทหารผ่านศึก ทั้งเมืองกังเหลงนั้นกว้างใหญ่ไพศาล ผู้คนเบาบาง ที่ดินบุกเบิกง่าย ทว่าในการจัดระบบและบริหารจัดการกองกำลังถุนเถียนจำต้องเพิ่มความใส่ใจให้มากขึ้น
ซุนเจินก่อตั้งหน่วยงานที่รับผิดชอบถุนเถียนโดยเฉพาะ ยังคงให้เจียงฉินเป็นผู้ดูแล
คราวปราบตั๋งโต๊ะ เจียงฉินได้รับการเสนอชื่อจากซุนเจินให้เป็นนายกองซ้ายแห่งเมืองเองฉวน บัดนี้ซุนเจินกลับมาอยู่กังเหลง ตำแหน่งนี้ไม่เหมาะสมอีกต่อไป ซุนเจินจึงย้ายเจียงฉินไปเป็นนายกองผู้เพิ่มพูนผลผลิต รับผิดชอบถุนเถียนโดยเฉพาะ
ในช่วงที่ซุนเจินไม่อยู่ที่กังเหลงกว่าครึ่งปีนั้น กิจการบ้านเมืองในแคว้นถูกดูแลโดยเหยาอังและหยวนซุย ด้านการเกษตรส่วนใหญ่อยู่ในความรับผิดชอบของเหยาอัง ซวนคางและพวก ปีนี้เก็บเกี่ยวได้ผลดี เหยาอังและซวนคางมีผลงาน เมื่อซุนเจินปูนบำเหน็จแม่ทัพนายกองทั้งหลาย ก็พลอยมอบรางวัลให้เหยาอังและซวนคางด้วย พร้อมกับแต่งตั้งเหยาอังเป็นนายกองผู้ดูแลการเกษตร