คืนนั้น ซุนเจินอยู่ในห้องของฉือผีอีกครู่หนึ่ง พูดคุยกับนางสักพัก จึงไปยังเรือนของเฉินจื่อ
ก่อนเข้านอน เขาไปดูลูกชายจี้เซี่ยก่อน
จี้เซี่ยเพิ่งคลอดได้ไม่กี่เดือน ยังเล็ก อยู่ในช่วงกินแล้วนอน นอนแล้วกิน ก่อนที่ซุนเจินจะมาดูเขา เขาเพิ่งกินนมไปอีกครู่หนึ่ง และเพิ่งหลับไปไม่นาน ซุนเจินมิได้ปลุกเขา ยืนข้างเปลมองดูชีวิตน้อยๆ นี้ ในใจเปี่ยมด้วยความยินดี ยิ่งไปกว่านั้นเขายังรู้สึกถึงภาระอันหนักอึ้งบนบ่า ทั้งสองชาติชีวิต ซุนเจินเพิ่งเป็นบิดาครั้งแรก เมื่อรู้ว่าเฉินจื่อตั้งครรภ์ เขามีความสุขยิ่ง แต่เมื่อบุตรเกิดมา เมื่อเขากลับจากสงครามปราบตั๋งและเห็นบุตรน้อยด้วยตาตนเอง สิ่งที่เขารู้สึกมากกว่าคือความรับผิดชอบ
เลี้ยงดูแต่มิอบรม เป็นความผิดของบิดา
บุตรมิใช่แค่คลอดออกมาก็พอ สิ่งสำคัญที่สุดคือเมื่อมีบุตรแล้วจะอบรมสั่งสอนเขาอย่างไร จะเลี้ยงดูเขาให้เติบใหญ่เช่นไร
โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ซุนเจินกำลังเผชิญอยู่เช่นนี้
บัดนี้ใต้หล้าวุ่นวาย ซุนเจินตัดสินใจแล้วที่จะช่วงชิงแผ่นดิน เขามุ่งมั่นจะปกป้องแผ่นดินหัวเซี่ยให้พ้นจากภัยพิบัติเช่นการรุกรานของอนารยชนห้าชนเผ่าในอนาคต แต่การสร้างรัฐขึ้นใหม่บนซากปรักหักพังแห่งความวุ่นวาย และทำให้รัฐนี้กลับคืนมีชีวิตชีวาอย่างแข็งแกร่งอีกครั้ง มิใช่สิ่งที่สำเร็จได้ในคราวเดียว บางทีตลอดชั่วชีวิตของซุนเจิน เขาอาจไม่อาจทำการนี้ให้แล้วเสร็จ ดังนั้นเด็กน้อยจี้เซี่ย ในฐานะบุตรชายคนโตที่เกิดจากภรรยาเอกของซุนเจิน ย่อมเป็นผู้ที่จะสืบทอดภารกิจของซุนเจิน สืบสานสิ่งที่เขาทำไว้ไม่เสร็จต่อไปในวันหน้า เมื่อภาระกิจใหญ่หลวงในอนาคตตกอยู่บนบ่าของจี้เซี่ยเช่นนี้ ซุนเจินจะอบรมสั่งสอนและเลี้ยงดูเขาอย่างไรให้เติบใหญ่เป็นคนที่มีประโยชน์ต่อแผ่นดินและต่อชนในชาติ ยิ่งเป็นเรื่องสำคัญยิ่งนัก