บรรดาแม่ทัพนายกองใต้บัญชาซุนเจิน ล้วนแต่เคยทำศึกมีผลงานโดดเด่นและอาวุโสสูงมาก่อน ส่วนใหญ่ถูกซุนเจินถวายฎีกาแต่งตั้งเป็นนายกองอยู่ก่อนแล้วตั้งแต่ก่อนปราบตั๋งโต๊ะ อย่างเช่นสวี่จ้ง ซุนเฉิง สองคนนี้ ซุนเจินแต่งตั้งให้เป็น "รักษาการจงหลางเจียง" ณ เวลานั้นด้วยซ้ำ บัดนี้กลียุคเพิ่งมาเยือน ซุนเจินเรียกได้ว่าเพิ่งเริ่ม "ก่อร่างสร้างตัว" ยังไม่ได้ครอบครองมณฑลชีจิ๋ว เขตปกครองใต้หล้าเวลานี้มีเพียงเมืองกังเหลงแห่งเดียว ฉะนั้นจึงมิอาจเลื่อนขั้น "ตำแหน่งราชการ" ให้แม่ทัพทั้งหลายได้ เมื่อตำแหน่งราชการเลื่อนขั้นไม่ได้อีก ก็ต้องตอบแทนด้วยจวน ที่ดิน เงิน และทรัพย์สินเท่านั้น
กบฏโพกผ้าเหลืองคราก่อน ทำให้ราษฎรอำเภอเมืองกังเหลงลดลงอย่างมาก ในอำเภอมีจวนร้างที่ไม่มีคนอยู่ไม่น้อย มีบ้านโล่งไร้เจ้าของเป็นอันมาก ซุนเจินออกคำสั่งในนามศาลากลางเมือง กวาดล้าง "หนึ่งถิ่น" ริมเขตศาลากลาง ให้ชาวบ้านที่พักอยู่ใน "ถิ่น" นี้แต่เดิมย้ายออกไปอยู่บ้านร้างไร้เจ้าของแทนทั้งหมด อนึ่ง พระราชทานเงินชดเชยตามระยะทางใกล้ไกลที่พวกเขาต้องย้าย แล้วยึด "ถิ่น" ที่โล่งนี้เป็นของทางราชการ มอบจวนในนั้นให้แม่ทัพตามผลงานศึก
ครั้งอยู่เจ้ากั๋วและวุยกุ้น ซุนเจินไม่เคยทำเช่นนี้ ทว่าบัดนี้ในเมืองกังเหลงกลับสละ "หนึ่งถิ่น" เพื่อจัดที่อยู่ให้แม่ทัพและอาลักษณ์ในศาลา นั่นเพราะสาเหตุสองประการ
สาเหตุหนึ่งคือ: ครั้งอยู่เจ้ากั๋วและวุยกุ้น ใต้หล้ายังไม่ระส่ำระสาย ซุนเจินยังไม่แน่ชัดว่าเจ้ากั๋วกับวุยกุ้นจะเป็นรากฐานก่อร่างของตนหรือไม่ ดังนั้นจึงไม่ได้คิดให้เหล่าแม่ทัพและอาลักษณ์ลงหลักปักฐานที่นั่น ทว่าบัดนี้ใต้หล้าวุ่นวายแล้ว เมืองกังเหลงชัดเจนว่าเป็นรากฐาน () ของซุนเจิน ดังนั้นเพื่อให้แม่ทัพและอาลักษณ์ติดตามออกรบโดยอุ่นใจ ซุนเจินจำต้องให้พวกเขามีที่มั่นในชีวิต