ครั้งพระเจ้าเหยา แผเสียเป็นดินแดนของแคว้นต้าเผิงซื่อกั๋ว ตำนานเล่าว่าเผิงจู่ผู้มีอายุถึงแปดร้อยปีเป็นปฐมกษัตริย์ของแคว้นต้าเผิงซื่อกั๋ว แคว้นต้าเผิงซื่อกั๋วดำรงอยู่จนถึงราชวงศ์ซางจึงล่มสลาย หลังจากนั้น แผเสียถูกแคว้นสวี ซ่ง เว่ย ฉู่ ยึดครองสลับกัน ครั้งหนึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของแคว้นซ่ง เริ่มเรียกว่า “เผิงเฉิงอี้” ราชวงศ์ฉินตั้งจวิ้นซื่อสุ่ย ขึ้น ให้มีอำเภอแผเสีย ระหว่างศึกฉู่ฮั่น พระราชนัดดาซินของฉู่หวยอ๋องเคยตั้งเมืองหลวงที่แผเสีย ต่อมาเซี่ยงอวี๋สถาปนาตนเป็นซีฉู่ป้าอ๋อง ก็ตั้งเมืองหลวงที่นี่เช่นกัน
ในราชวงศ์ฮั่นตะวันตก แผเสียเป็นดินแดนของแคว้นฉู่ อาณาเขตของแคว้นฉู่กว้างใหญ่ที่สุดในปีที่หานซิ่นเป็นฉู่อ๋อง โดยครอบครองดินแดนทั้งหมดทางเหนือของแม่น้ำไหว ในรัชสมัยฮั่นเซวียนตี้ ฉู่อ๋องหลิวเหยียนโซ่วก่อกบฏ พ่ายแพ้และปลงพระชนม์ชีพ แคว้นฉู่จึงถูกเปลี่ยนเป็นจวิ้นเผิงเฉิง ยี่สิบปีต่อมา ฮั่นเซวียนตี้ทรงย้ายฐานันดรศักดิ์ให้หลิวเซียวโอรสของพระองค์มาปกครองที่นี่ โดยยังคงใช้ “ฉู่” เป็นนามแคว้น ในเวลานั้น อาณาเขตการปกครองของแคว้นฉู่ลดน้อยลงอย่างมาก เหลือเพียงเจ็ดอำเภอ ซึ่งน้อยกว่าปัจจุบันด้วยซ้ำ
ในรัชกาลนี้ ฮั่นซื่อจู่ทรงแต่งตั้งองค์ชายหลิวอิงเป็นฉู่อ๋อง โปรดเพิ่มอำเภอกวางฉีให้ สองปีให้หลัง ก็โปรดเพิ่มอำเภอฉวี่ลวี่และซูชางให้อีก ภายหลังฉวี่ลวี่ถูกโอนไปขึ้นกับแคว้นแฮผี ส่วนซูชางอยู่ห่างไกลในแคว้นตงผิง ดังนั้นพื้นที่ปกครองจริงของแคว้นฉู่คือแปดอำเภอ แคว้นแผเสียในปัจจุบันก็สืบทอดดินแดนแปดอำเภอนี้มา นามว่าดินแดนแผเสียมาจากรัชสมัยฮั่นเหอตี้ สืบมาจนถึงปัจจุบัน เป็นราชวงศ์ที่สี่แล้ว หลิวเหอเจ้าแคว้นแผเสียผู้ครองตำแหน่งในปัจจุบันอยู่ในราชสมบัติมากว่าสี่สิบปีแล้ว