# ตอนที่ 316 — สร้างความชอบตั้งตัวอยู่ที่กิจิ๋ว (ตอน 5)
เล่าปี่คิดในใจว่า "ซุนเจินวัยรุ่นราวคราวเดียวกับข้า ที่ได้เป็นขุนนางพันสือก็เพราะอาศัยบารมีตระกูลซุนเท่านั้น วันนี้แม้ข้ายังเทียบเขามิได้ แต่ภายภาคหน้าจักต้องล้ำหน้าเขาให้จงได้!" กำลังคิดอยู่นั้น แลเห็นซุนเจินเดินตามฮองฮูสง ตั๋งโต๊ะ และคนอื่น ๆ ออกมาจากกระโจม สองคนสบตากัน เขากดความทะเยอทะยานอันแรงกล้าไว้ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มอ่อนน้อมถ่อมตน
ซุนเจินยิ้มตอบ พยักหน้าให้เขา ครั้นฮองฮูสงกับตั๋งโต๊ะกล่าวอำลากันหน้ากระโจมแม่ทัพเสร็จแล้ว ก็เดินตามหลังฮองฮูสงไป พอผ่านเล่าปี่ก็หยุดชะงักลงเล็กน้อย แล้วกล่าวยิ้ม ๆ ว่า "ท่านเหียนเต๊ก ค่ำนี้ข้าจะแขวนแคร่คอยรับท่านในกระโจม(1)" เล่าปี่รีบกล่าวว่า "ขอรับ"
ฮองฮูสงซึ่งเดินอยู่ข้างหน้าได้ยินคำนี้ ก็เหลียวมองชายตามาแวบหนึ่ง ครั้นเดินพ้นกองกลางของตั๋งโต๊ะแล้ว จึงเรียกซุนเจินเข้ามา ถามว่า "เจินจือ เจ้ากับชายแขนยาวดุจวานรหูใหญ่นั้นเป็นคนรู้จักเก่ากันหรือ?"
ซุนเจินกล่าวยิ้ม ๆ ว่า "ข้าพเจ้ากับเขาแต่ก่อนหาได้รู้จักกันไม่ วันนี้เพิ่งพบกันเป็นครั้งแรก"
ฮองฮูสงแปลกใจ ถามว่า "เพิ่งพบ? เมื่อกี้ระหว่างทางมายังกองกลางของตั๋งจงหลาง ข้าก็เห็นเจ้าทั้งสองพูดคุยหัวเราะกันตลอดทาง ดูราวกับคุ้นเคยกันยิ่งนัก เพิ่งกี้นี้ยังได้ยินเจ้าชวนเขาไปค่ายของเจ้ายามค่ำ ที่แท้กลับเพิ่งพบกันครั้งแรกหรือ?"
"ใต้เท้ายังมิทราบ ชายผู้นี้แซ่เล่าชื่อปี่ เป็นเชื้อสายจงซานเจ๋งอ๋อง ศิษย์ของท่านโล เป็นชาวแคว้นโตวกุ้น เมื่อหลายเดือนก่อน เขาได้ยินว่าท่านโลรับพระบรมราชโองการยกไปปราบกบฏ จึงรวบรวมผู้คนมาช่วยศึก ถูกจัดให้อยู่ใต้บัญชาโจวเกียวอุย เมื่อกี้ที่ริมฝั่งชิงเหอ ข้าพเจ้าเห็นรูปลักษณ์เขาแปลกประหลาด จึงเข้าไปสนทนาด้วย ไม่นึกว่าเพียงไม่กี่คำกลับถูกอัธยาศัยกันยิ่ง จึงชวนเขาให้มาค่ายข้าพเจ้ายามค่ำ จุดเทียนสนทนากันต่อในยามราตรี"
"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง!"