# ตอนที่ 303 — สามศึกชิงคืนแผ่นดินตังกุ๋นจนสิ้น (ตอน 11)
ซุนเจินเข้าไปในกระโจมของฮองฮูสง คุกเข่าคำนับด้วยใจนบนอบยอมศิโรราบว่า "เมื่อเยาว์วัยข้าพเจ้าได้ศึกษาตำราพิชัยสงคราม สำคัญตนว่ารู้การศึก ครั้นวันนี้ได้เห็นใต้เท้าใช้ทัพ จึงรู้ว่าอันใดคือยอดนักการทหารแท้จริง ใต้เท้าตีชิงตังกุ๋นในศึกครั้งนี้ ยามนิ่งสงบดั่งขุนเขา ยามรุกเร้าดั่งเพลิงกัลป์ ใช้เพลิงป่าแห่งขุนเขานี้เผาผลาญทัพโจรของมัน ต่อให้โจรมีพลแสนล้าน จะต้องวิตกอันใดเล่า" ฮองฮูสงลูบหนวดหัวเราะกล่าวว่า "โจรแดนยีหลำลือกันว่า ทัพฮั่นมีเสือสองตัว คือซือหม่าแซ่ซุนกับแซ่ซุน(1) ท่านติดตามข้าผันผ่านศึกมาสามแคว้น ความชอบมักนำหน้าทั้งสามทัพ บัดนี้ตีตังกุ๋นได้ราบคาบ ความชอบของท่านก็ยังเป็นที่หนึ่ง ตีเหวยเซียงก่อน แล้วจึงหักไป๋หม่า ไฉนท่านจึงถ่อมตนเช่นนี้เล่า" แล้วสั่งให้ซุนเจินลุกขึ้น หัวเราะกล่าวกับเขาว่า "มานี่ เจินจือ ข้าจะแนะนำผู้ทรงคุณแห่งตังกุ๋นให้ท่านรู้จักสักผู้หนึ่ง"
ข้างแคร่ของฮองฮูสงมีผู้หนึ่งนั่งอยู่ อายุราวหกสิบ ผมเผ้าหนวดเคราขาวโพลน ท่าทางชราภาพโทรมร่วงโรย