# ตอนที่ 302 — สามศึกชิงคืนแผ่นดินตังกุ๋นจนสิ้น (ตอน 10)
ครั้นฮองฮูสงยกมาถึงเหวยเซียงแล้ว ก็ใช้ให้ซุนเจินกับฟู่เซี่ยคุมพลห้าพัน อ้างว่าหมื่นหนึ่ง ไปตีไป๋หม่า ส่วนตนนำทัพหลักเกือบสองหมื่น อ้างว่าหมื่นหนึ่งเช่นกัน ตั้งมั่นอยู่ ณ เหวยเซียง ฝ่ายปู่จี่ใช้กลของหลี่เซียง แบ่งทหารเป็นสองสายยกออกจากเมือง สายหนึ่งสองพันคนอ้างว่าห้าพัน เดินช้า ๆ มุ่งสู่เหวยเซียง อีกสายหนึ่งสี่พันคนอ้างว่าสามพัน รีบไปหนุนไป๋หม่า หมายจะรบกวนให้ฮองฮูสงคาดการณ์ผิดพลาดด้วยกลนี้
แต่ปู่จี่หาได้คาดคิดไม่ว่า ฮองฮูสงมิได้เอากลของหลี่เซียงมาใส่ใจแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังหัวเราะเยาะว่าเป็น "เล่ห์เด็กอมมือ" ครั้นบรรยายแก่บรรดาขุนพลใต้บัญชาแล้วว่า "อันใดเรียกเจิ้ง อันใดเรียกฉี"(1) ก็ออกคำสั่งทัพในกระโจมแม่ทัพทันทีว่า "วันนี้ เราจะใช้เจิ้งตีฉี แล้วใช้ฉีตีหักเมือง ให้อ้ายปู่จี่เด็กอมมือได้เห็นว่าครรลองแห่งเจิ้งฉีนั้นเป็นฉันใด"
บรรดาขุนพลขานรับพร้อมกันว่า "ขอรับ" แล้วประสานมือคอยฟังคำสั่ง
ฮองฮูสงเรียกชื่อนายกองจวินโฮ่ว(2) สองนายว่า "เจ้าทั้งสองจงนำพลในกองชวี่(3) ของตนรีบไปไป๋หม่าโดยเร็ว ประการหนึ่งเพื่อหนุนซือหม่า(4) ทั้งสอง คือฟู่กับซุน อีกประการหนึ่งจงไปบอกแก่เขาทั้งสองว่า ไม่ว่าโจรตังกุ๋นที่ยกไปหนุนไป๋หม่าจะมีกี่คน จะห้าพันก็ดี สามพันก็ตาม เรามิได้เรียกร้องให้เขาทั้งสองเอาชัย แต่อย่างน้อยขอให้ยันไว้แก่เราสองวัน ช้าที่สุดมะรืนนี้ เราจักยกทัพไปหนุนเป็นแน่"
นายกองจวินโฮ่วทั้งสองที่ถูกเรียกชื่อก็ขานรับ แล้วหันกายออกจากกระโจม กลับไปยังค่ายของตน เรียกระดมพลในกองชวี่ของตนยกไปไป๋หม่า
ในกระโจมแม่ทัพ ฮองฮูสงเรียกชื่อนายกองเกียวซิ้ว(5) อีกสองนายว่า "เจ้าทั้งสองจงนำพลในสังกัดของตน เราจะเพิ่มให้อีกพันห้า รวมเป็นห้าพันคน ตั้งอยู่ ณ เหวยเซียง ชูธงให้มาก ทำทีว่าทัพหลักยังตั้งอยู่ที่นี่"
นายกองเกียวซิ้วทั้งสองรับคำสั่ง คนหนึ่งลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จึงถามว่า "ใต้เท้า ใต้เท้าสั่งให้ข้าพเจ้าทั้งสอง 'ตั้งอยู่ ณ เหวยเซียง ชูธงให้มาก ทำทีว่าทัพหลักยังตั้งอยู่' คำนี้มีความหมายเป็นไฉน หรือว่าใต้เท้าจะ……"