ตอนที่ 741 — เซวียนเกาผู้ซื่อสัตย์และกล้าหาญมีปณิธานวีรชน ขุนนางในยุคอลหม่านก็เลือกนายได้
ซุนเจินต้อนรับจางหง แล้วกลับขึ้นมายังโถงหลัก
ในบรรดาผู้ที่นั่งอยู่ ณ ที่นั้น แม้อาวุโสของจางหงจะน้อยที่สุด เพราะเพิ่งเข้าร่วมใต้บังคับบัญชาของซุนเจินได้ไม่นาน ทว่าตัวเขาถือเป็น "เจ้าถิ่น" ทั้งชื่อเสียงส่วนตัวในแถบเมืองกังเหลงและมณฑลชีจิ๋วก็โด่งดังยิ่งนัก จึงนับว่าเป็นกำลังสำคัญที่ขาดไม่ได้ในอนาคตสำหรับการยึดครองชีจิ๋วของซุนเจิน ฉะนั้น ตำแหน่งที่นั่งของเขาในหมู่คนทั้งหลายจึงมิได้อยู่ท้ายแถว ไม่เพียงแต่ไม่ท้ายแถว ยังเรียงอยู่ลำดับต้น ๆ รองลงมาจากซีจื้อไฉ และเทียบเท่ากับซุนฮิว
จางหงเอ่ยปากขอขมาก่อนว่า "ข้าพเจ้าย่อมควรมาถึงก่อน แต่ตอนจะออกจากบ้าน ประจวบเหมาะกับมีบัณฑิตต่างถิ่นสองคนมาเยือนถึงหน้าประตู จึงได้พูดคุยสนทนากับพวกเขาอยู่ครู่หนึ่ง ทำให้มาช้าไป"
"โอ้? บัณฑิตต่างถิ่นรึ? ไม่ทราบว่ามาจากที่ใด?"
"มาจากเมืองตานหยางขอรับ"
"ที่แท้ก็เป็นชาวปัญญาจากหยางโจว ชื่อเสียงของท่านโด่งดังไปไกลแท้ ผู้คนทั้งใกล้ไกลต่างพากันมาหา"
จางหงมีชื่อเสียงมานานแล้ว เหล่าบัณฑิตจากทั่วทุกสารทิศที่มาเยี่ยมคารวะ ณ จวนของเขาล้วนหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย เขาคุ้นเคยเช่นนี้มานาน ประกอบกับเขาเป็นปรมาจารย์ลัทธิขงจื๊อ ซาบซึ้งในวิถีแห่งการเข้าออกของวิญญูชนและรู้จักเก็บงำพรสวรรค์ จึงหาได้มีท่าที "ย่ามใจหลงระเริง" ต่อคำยกย่องของซุนเจินไม่ แต่ตอบอย่างถ่อมตนว่า "ก็เป็นเพียงชื่อเสียงลม ๆ แล้ง ๆ เท่านั้น เมื่อเทียบกับบารมีและคุณธรรมของใต้เท้าแล้ว มิควรค่าแก่การเอ่ยถึงเลย"
"ท่านถ่อมตนเกินไปแล้ว!"
จางหงกล่าวว่า "ข้าพเจ้ามาช้า ไม่ทราบว่าได้ทำให้การปรึกษาหารือล่าช้าไปหรือไม่?"
"ตอนที่ท่านมานั้น พวกข้าพเจ้ากำลังคุยกันว่าควรจะส่งคนไปพบกับจังป้า สืบหาเวลาที่เหมาะเจาะ"
"นี่เป็นเรื่องที่ถูกต้องสมควรยิ่งนัก!"
"ท่านคุ้นเคยกับจังป้าผู้นี้หรือไม่?"
"ครั้งเมื่อโจรโพกผ้าเหลืองก่อความวุ่นวายในชีจิ๋ว จังป้าเคยนำทัพมาถึงเมืองกังเหลง ข้าพเจ้าเคยพบกับเขาครั้งหนึ่ง"
"รู้สึกเช่นไรบ้าง?"
"เป็นผู้กตัญญูและอาจหาญ เปี่ยมด้วยคุณธรรม"