จ้าวจื่อเยวี่ยขอแจ้งแก่ท่านว่า หลังจากอ่านแล้วโปรดบันทึกไว้ในรายการโปรด จักได้สะดวกแก่การกลับมาอ่านต่อ
ซุนเฉิงกับเตียวหยุนทางนั้นรบชนะเฉินหมายใหญ่ จับตัวเชลยไว้ได้ กองทหารเฉงจิ๋วของเฉินหมายปราชัยแล้ว เถียนไข่เจ้าเมืองเพงงวนกับแฮหัวเอี๋ยนเจ้าเมืองเหลียวเฉิงพอรู้ข่าว ก็ต้องแปรสีหน้าพรั่นพรึงดังที่เตียวหยุนคาดการณ์ไว้ไม่มีผิด เถียนไข่จึงคุมทัพอย่างลังเลไม่กล้าบุกต่อไป แฮหัวเอี๋ยนเห็นสภาพแล้วก็รู้ว่าผู้เดียวประคองไว้ไม่ได้ จึงไม่ยกกองไปยังเมืองลี่เฉิงอีก กลับตรงไป ส่งรายงานการศึกด่วนแก่โจโฉ
ซุนเฉิงกับเตียวหยุนจึงแบ่งกำลังเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งนำโดยซุนเฉิงประจักษ์รักษาเมืองลี่เฉิง ส่วนหนึ่งนำโดยเตียวหยุนฉวยโอกาสกรีฑาทัพเข้ายึดเมืองเจ๊หลำ
เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน
หากกล่าวว่า รายงานศึกของซุนเฉิงกับเตียวหยุนสร้างปีติใหญ่แก่ซุนเจินนั้น รายงานศึกของซุนฮิวกับงักจิ้นก็ทำให้ซุนเจินกลับจากปีติเป็นโทมนัส ทั้งยังสลดใจยิ่งกับการเสียชีวิตของเกาซู่และเฝิงก่งในสนามรบ กับทั้งที่ทหารหนุ่มชาวเองฉวนสามพันนายนั้นสูญเสียย่อยยับ
ทว่ากำลังเสริมจากแต่ละหน่วยยังไปถึงตันเสียไม่พร้อมเพรียง ซุนเจินจึงได้แต่ส่งหนังสือกลับไปยังซุนฮิวกับงักจิ้น กำชับให้ทั้งสองสละเขตเล่งหูกับเขตจี้อินเป็นการชั่วคราว ระดมสรรพกำลังพิทักษ์เขตซานหยางไว้ให้มั่น กำชับเป็นเด็ดขาดว่า เมืองฉางอี้จะต้องไม่สูญเสียไปโดยอันขาด พร้อมแจ้งว่า กำลังเสริมจะออกเดินทางได้ในราวสิบวัน อย่างช้าที่สุดครึ่งเดือนคงถึงนอกตัวเมืองฉางอี้ได้
วันที่ส่งคนรีบรุดไปฉางอี้พร้อมคำสั่งนั้นให้แก่ซุนฮิวกับงักจิ้น คนของซุนเกี๊ยนจากมณฑลอิจิ๋วก็นำฎีกาประกาศศึกอีกฉบับมาให้