พร้อมๆ กับรายงานทางทหารของซุนฮิวที่ถูกส่งมาถึงที่ว่าการมณฑล ณ ตันเสียนั้น ยังมีรายงานทางทหารอีกฉบับหนึ่ง
ซึ่งเป็นของซุนเฉิงและเตียวหยุนจากลี่เฉิงส่งมา
แต่เมื่อไม่กี่วันก่อนนี้ ไล่เลี่ยกับเวลาที่ลิโป้เข้าโจมตีเมืองเองฉวนและโจโฉเข้าโจมตีหลี่หู เฉินหม่ายซึ่งดำรงตำแหน่ง ‘เจ้าเมืองเฉงจิ๋ว’ และอยู่ในที่นั่งที่ว่าการเจ๊หลำกั๋ว ณ ตงผิงหลิง ได้นำกำลังทหารใต้บังคับบัญชาประมาณหนึ่งหมื่นกว่าเร่งรุดลอบโจมตีลี่เฉิง ขณะเดียวกัน เถียนข่ายแห่งเพงงวนจวิ้นและกองกำลังของแฮหัวเอี๋ยนที่ประจำการอยู่ที่อำเภอเหลียวเฉิงทางตะวันออกของตังกุ๋น ก็ได้ยกพลออกมาต่างหากด้วย จำนวนพลประมาณฝ่ายละหลายพัน
ตงผิงหลิงตั้งอยู่ทางเหนือของลี่เฉิง เพงงวนจวิ้นไม่ต้องเอ่ยถึง ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของลี่เฉิง ส่วนอำเภอเหลียวเฉิงนั้น อยู่ในทิศทางตะวันตกเฉียงใต้ของลี่เฉิง ชั่วระยะหนึ่ง ลี่เฉิงถูกศัตรูล้อมรอบสามด้าน ราวกับมรสุมพัดกระหน่ำ คล้ายจะตกอยู่ในวงล้อมการโจมตีจากสามทิศทางในทันที
ซุนเฉิงและเตียวหยุนทั้งสอง ครั้นเผชิญภัยหาได้ตื่นตระหนกไม่
จากผลการสอดแนมทั้งสามทิศทาง ซุนเฉิงและเตียวหยุนได้กำหนดแผนรับข้าศึก
ตงผิงหลิงตั้งอยู่ใกล้ลี่เฉิงที่สุด ระยะห่างไม่ถึงร้อยลี้ ทั้งยังไม่มีขุนเขาหรือสายน้ำกั้นกลางระหว่างสองอำเภอ ดังนั้นซุนเฉิงและเตียวหยุนจึงประเมินว่า ทหารเฉงจิ๋วของเฉินหม่ายน่าจะมาถึงใต้กำแพงเมืองลี่เฉิงเป็นพวกแรก
ที่ตั้งของกองกำลังเถียนข่าย ณ อำเภอเพงงวน ห่างจากลี่เฉิงประมาณร้อยกว่าลี้ และมีแม่น้ำฮองโหขวางกั้นระหว่างลี่เฉิงกับเพงงวน ส่วนอำเภอเหลียวเฉิงห่างจากลี่เฉิงราวสองร้อยลี้ โดยมีแม่น้ำฮองโหคั่นกลางเช่นกัน
นั่นก็หมายความว่า กองกำลังของเถียนข่ายและแฮหัวเอี๋ยนแน่นอนว่าจะถึงลี่เฉิงช้ากว่ากองกำลังของเฉินหม่าย