ตอนที่ 742 — ช่วงชิงชีจิ๋วยังมิทันเริ่ม แคว้นก็ระส่ำแล้ว ปกครองชีจิ๋วในที่สุดต้องใช้คนชีจิ๋ว
ซุนเจินกับเหล่าที่ปรึกษาและบัณฑิตหารือเรื่องยึดชีจิ๋ว ภายในจวนเจ้าเมืองตันเสีย โตเกี๋ยมเองก็กำลังเร่งรุดเตรียมการทหารอย่างขะมักเขม้น
อนึ่ง โตเกี๋ยมส่งคนเดินทางไปตะวันตกยังเมืองโลหยางตั้งแต่แรกแล้ว หมายจะผูกมิตรกับอ้วนสุด
ในวันนี้ ราชทูตที่เขาส่งไปโลหยางเดินทางกลับมา เข้าเฝ้าโตเกี๋ยมแล้วกล่าวว่า "ซุนบุ๋นไท่ลอบยึดอิจิ๋ว เล่าเปียวระดมพล อ้วนสุดเห็นว่าสองคนนี้เป็นภัยใหญ่หลวง ครั้นได้ยินว่าท่านประสงค์เป็นพันธมิตร ก็ยินดีตอบรับ"
โตเกี๋ยมดีใจยิ่ง หันไปกล่าวกับขุนนางแคว้นที่อยู่รอบข้างว่า "ได้อ้วนสุดเป็นพันธมิตรแล้ว ซุนบุ๋นไท่ก็ไม่น่าหวั่นเกรงอีก!"
เดิมทีภายในอิจิ๋วก็มีผู้คนไม่น้อยที่ไม่ยอมสวามิภักดิ์แก่ซุนเกี๊ยน บัดนี้ยังมีอ้วนสุดคอยสกัดกั้นอีก หากวันหน้ารบกับซุนเจิน ต่อให้ซุนเกี๊ยนส่งกำลังมาช่วย ก็คาดว่าคงส่งมาได้ไม่มากนัก
โตเกี๋ยมมิได้เพียงส่งคนไปโลหยางเท่านั้น ยังส่งคนไปตานหยางอีกด้วย
ตานหยางเป็นบ้านเกิดของโตเกี๋ยม เมื่อครั้งยังหนุ่มเขาเคยรับราชการอยู่ในตานหยาง บัดนี้ในจวนเจ้าเมืองตานหยางมีสหายเก่าแก่ของเขาอยู่ไม่น้อย ตามเหตุผลแล้ว ตานหยางก็น่าจะเป็นพันธมิตรกับโตเกี๋ยมได้ ตานหยางอยู่ติดกับกังเหลงทางทิศใต้ และยังผลิตทหารฝีมือดี หากแคว้นนี้เป็นมิตรกับโตเกี๋ยม ย่อมส่งผลร้ายต่อซุนเจินยิ่งนัก แต่น่าเสียดายที่ราชทูตจากโตเกี๋ยมไปตานหยาง แม้จะโน้มน้าวข้าราชการในจวนและตระกูลใหญ่ตามอำเภอต่างๆ ได้บ้าง แต่นายอำเภอจิวจินกลับมีสัมพันธ์แนบแน่นกับอ้วนเสี้ยวและโจโฉ จึงไม่ยอมเป็นพันธมิตรกับโตเกี๋ยมและเป็นศัตรูกับซุนเจิน
ราชทูตที่ไปตานหยางกลับมาแล้ว กราบเรียนเรื่องทั้งหมดให้โตเกี๋ยมทราบ
โตเกี๋ยมโกรธแค้นยิ่งนัก กล่าวกับขุนนางรอบข้างว่า "เพราะซุนเจินและซุนเกี๊ยน โจวอ๋างจึงไม่ได้เป็นเจ้าเมืองเองฉวน จิวไท่หมิงไม่ยอมคิดแก้แค้นให้น้องชาย กลับยังสมคบกับซุนเจินอีก ช่างน่าชิงชังนัก"
ไท่หมิง เป็นชื่อรองของจิวจิน