ตอนที่ 743 — โตเกี๋ยมกล้ำกลืนโทสะเพราะเกรงกระทบภาชนะ เฉาหงเสนอแผนชิงทรัพย์กลางทาง
ประชุมแล้วเสร็จ ตันเต๋งกับคนอื่นพากันแยกย้าย โตเกี๋ยมก็กลับเรือนใน
เขาเพิ่งนั่งลงในห้องได้ไม่นาน ก็มีคนมาขอเข้าพบนอกประตู
ผู้ที่มาขอพบครานี้คือเฉาหง
ยามนี้ในทำเนียบเจ้าเมือง แม้เป็นเจ้า อวี้ อ้องลอง ตันเต๋ง บิต๊กและคนอื่น ๆ ที่ดำรงตำแหน่งสูง ทว่า ผู้ที่ได้รับความไว้วางใจจากโตเกี๋ยมอย่างแท้จริงกลับเป็นเฉาหง
เห็นเฉาหงเข้ามา โตเกี๋ยมวางม้วนตำราในมือ ถามว่า "ว่าไง?"
เฉาหงเอ่ยว่า "หลังจากเสนารับใช้แยกย้ายกันไปหมดแล้ว ท่านเจ้าอวี้ผู้ช่วยกับคนอื่นต่างกลับที่พัก แต่อ้องหวังจิ่งซิงไม่ได้ตามตัน/หยวนหลงไปทันที ทั้งสองกลับหารือลับกันในรถของตัน/หยวนหลงเป็นเวลานาน"
"สายลับของเอ็งถูกพวกเขาสองคนพบเข้าหรือไม่?"
"ข้าน้อยส่งคนไปตามพวกเขาสองคน เป็นใบหน้าใหม่ เพียงห่าง ๆ ตามอยู่ข้างหลัง พวกเขาสองคนน่าจะไม่พบ"
โตเกี๋ยมพึมพำว่า "'หารือลับเป็นเวลานาน'"
เฉาหงชำเลืองสีหน้าโตเกี๋ยมพลางทูลเสนอ "เพิ่งก้าวออกจากทำเนียบเสร็จเรื่องประชุม ตีนเท้ายังไม่พ้นธรณี หวังจิ่งซิงก็ขึ้นรถตัน/หยวนหลงหารือลับ นายท่าน ข้าน้อยเห็นว่าในนี้ต้องมีความลับแอบแฝง!"
โตเกี๋ยมว่า "ถ้าไม่มีความลับ เหตุใดต้องหารือในรถ? เรื่องนี้ต้องให้เอ็งมาพูดมากความด้วย?"
เฉาหงยิ้มประจบ "ใช่ ขอรับ ใช่ ขอรับ นายท่านปราดเปรื่อง เรื่องนี้ทรงทราบแก่ใจอยู่แล้วไม่จำต้องให้ข้าน้อยเอ่ยปากมากความ" แล้วแอบมองสีหน้าโตเกี๋ยมอีกครั้ง กล่าวต่อ "นายท่าน ตัน/หยวนหลงดูแลงานเกษตรในมณฑล หวังจิ่งซิงเป็นผู้ช่วยปกครอง กำลังพลและเสบียงในชีจิ๋วเท็จหรือจริง พวกเขาสองคนย่อมรู้*หมด ยามนี้หากสองคนนี้บังเกิดใจคิดทรยศ? เกรงจะเป็นภัยใหญ่หลวงแก่นายท่าน ...นายท่าน ข้าน้อยเห็นว่า..."