ซุนเจินตอบจดหมายซุนเกี๊ยนในทันที พรรณนาถึงแผนการนี้
เมื่อได้ตกลงยกให้จูฮีเป็นผู้นำพันธมิตร โดยใช้ข้ออ้างไกล่เกลี่ยข้อพิพาทระหว่างโหยวและจี้ เพื่อหาโอกาสเข้าแทรกแซงทางการทหารในชิงและยั่น ข้อเสนอของกองซุนจ้านที่ให้แต่งตั้งงอเก๋งเป็นเจ้าเมืองฮ่อลายก็ไม่จำเป็นต้องรับอีกต่อไป ซุนเกี๊ยนตีเมืองเฉินและเหลียงแตกแล้ว ดินแดนในมณฑลอิจิ๋ว นอกจากยีหลำที่ยังมีพวกขุนศึกตัดขาดอยู่มากกับแคว้นหลู่ที่ยังมีโพกผ้าเหลืองอาละวาด พื้นที่อื่นล้วนถูกเขากำราบอยู่ภายใต้การควบคุม หากเขามีใจจะขยายอำนาจออกไปภายนอก ก็มีธงเชิญเสด็จองค์จักรพรรดิกลับคืนราชธานีเก่าเป็นข้ออ้าง สามารถทำได้ด้วยตนเอง ซุนเจินได้พรรณนาถึงความในชั้นนี้ไว้ในจดหมายด้วย
ในจดหมาย ซุนเจินได้สอบถามถึงสถานการณ์ล่าสุดของจ้าวอวี้
ซุนเกี๊ยนหมดความอดทนในที่สุด ขี้เกียจจะประจบประแจงกับจ้าวอวี้ต่อไป จึงถวายฎีกาต่อราชสำนัก แต่งตั้งสวีคุนเป็นเจ้าแคว้นแห่งแคว้นเฉินแทน กลับกลายเป็นว่าโยนจ้าวอวี้ไว้ข้างทาง พร้อมกับกล่าวโทษเขาในฎีกาว่าไร้ความสามารถในการปกครองราษฎร โง่เขลาและไร้ประโยชน์ สวีคุนเป็นหลานของซุนเกี๊ยน มีผลงานรบโดดเด่น บัดนี้คู่กับงอเก๋งในฐานะรองแม่ทัพทั้งสองแห่งกองทัพซุนเกี๊ยน เทียบฐานะได้กับซุนเฉิงและสวี่จ้งในกองทัพซุนเจิน หลังถูกแต่งตั้งเป็นเจ้าแคว้นแห่งแคว้นเฉินแล้วก็ยังคงดำรงตำแหน่งรองแม่ทัพดังเดิม จ้าวอวี้เป็นคนแข็งกร้าว ถูกซุนเกี๊ยนช่วงชิงตำแหน่งก็ว่าแย่แล้ว ยังถูกใส่ร้ายป้ายสี อัปยศอดสูถึงเพียงนั้น จึงล้มป่วยมิอาจลุกขึ้นได้ ซุนเกี๊ยนมิได้ปล่อยให้เขาเผชิญชะตากรรมตามลำพัง ด้วยเห็นแก่หน้าซุนเจิน จึงส่งหมอและยาให้ ทว่าจ้าวอวี้ป่วยเพราะโรคใจ หมอฝีมือดีเพียงใดก็ยากจะเยียวยา จนบัดนี้ก็ยังนอนติดเตียง มิได้ดีขึ้น