ราชโองการฉบับที่สามนี้ จะว่าส่งขึ้นไปถวายแก่ราชสำนัก ก็ไม่สู้จะเรียกว่าเป็นฎีกาประณามที่ส่งให้กองซุนจ้านและอ้วนเสี้ยวอ่านเสียมากกว่า ร่างขึ้นโดยเฉินอี๋ และซุนเจินช่วยเกลาสำนวน ใจความโดยรวมคือ ณ บัดนี้ เชื้อพระวงศ์ต้องระหกระเหิน อ้วนเสี้ยวสกุลนี้ได้รับพระมหากรุณาธิคุณแห่งราชวงศ์ฮั่นมาช้านับรุ่น สกุลกองซุนก็สืบตำแหน่งอัตราสองพันหินสืบต่อกันมา ทั้งสองผู้นี้ก็อาศัยพระเดชานุภาพของราชวงศ์ฮั่น จึงได้ปกครองแว่นแคว้นและหัวเมือง สมควรถวายความจงรักภักดีตอบแทน หาใช่คิดการแต่อย่างอื่นไม่ ก่อนหน้านี้ยามปราบตั๋งโต๊ะ ต่างก็ฉวยโอกาสรวบรวมไพร่พล แต่กลับไม่ส่งทหารออกรบ บัดนี้ลิฉุยและเหล่าทรชนก่อกบฏในเตียงอัน อ้องอุ้นถูกสังหาร องค์ฮ่องเต้ทรงถูกคุกคาม ทั้งสองกลับนั่งบัญชากองทหารอันเข้มแข็ง แต่มิได้ยกพลเข้าไปถวายความช่วยเหลือ กลับยกทัพเข่นฆ่ากันเองเพื่อประโยชน์ส่วนตน สร้างความเจ็บช้ำแก่เหล่าผองชนผู้มีอุดมการณ์ ทำเอาข้าราชการผู้ภักดีโกรธแค้นจนลูกตาถลน ซุนเจินและซุนเกี๊ยนตระหนักดีว่าตนมีคุณธรรมและความสามารถต่ำต้อย หากยังหวังให้กองซุนจ้านและอ้วนเสี้ยวยุติศึกระหว่างมณฑลโดยพลัน ผนึกกำลังทำตามรับสั่งของจูฮี เคลื่อนพลมุ่งตะวันตกเข้าเขตด่าน ปราบปรามโจรกบฏจากเหลียงจิ๋วทั้งปวง หาไม่แล้ว มณฑลชีจิ๋วและกิจิ๋วจักส่งกองทัพเข้าขัดขวาง
เช่นเดียวกับราชโองการสองฉบับก่อนหน้า ราชโองการฉบับที่สามนี้ก็คัดลอกเป็นหลายสำเนา ชุดหนึ่งส่งผู้นำไปถวายราชสำนัก สำเนาอื่น ๆ ส่งให้บรรดาหัวเมืองต่าง ๆ ในซานตง
อ้วนสุดและเล่าเปียวต่างได้รับสารราชโองการมาพิจารณาตามลำดับ ครั้นอ่านจบ ปฏิกิริยาของทั้งสองมิได้สอดคล้องกัน