ตอนที่ 737 — วีรชนหาญกล้าทำให้แผ่นดินประจักษ์ เตียวหุนต้อนรับด้วยใจปรารถนาจะถวายกำลังน้อย
เตียวหุนเป็นบัณฑิตผู้มีชื่อเสียงเป็นประหนึ่งนายกองแห่งแคว้นกังเหลง ซุนเจินให้ความสำคัญแก่เขายิ่ง นับตั้งแต่แรกมาถึงกังเหลง ซุนเจินก็ได้ไปเยี่ยมคารวะเขา ภายหลังก็ติดต่อกันไม่ขาด แต่ทว่าเตียวหุนกลับมิได้สนิทชิดเชื้อต่อซุนเจินนัก ครั้นซุนเจินกลับจากปราบตั๋งโต๊ะ เตียวหุนกลับมาให้การต้อนรับด้วยตนเอง สิ่งนี้ทำให้ซุนเจินอดรำพึงมิได้ว่า บางทีอาจนับแต่วันนี้เป็นต้นไป เขาจึงจะนับว่าได้รับการยอมรับจากหมู่นักปราชญ์ที่เรียกกันว่าบัณฑิตได้อย่างแท้จริง
“หาได้กล้าให้ท่านเตียวหุนมาต้อนรับถึงเพียงนี้” ซุนเจินมิได้เอ่ยวาจากับผู้ใดก่อน กลับหันไปคารวะเตียวหุนเสียก่อน
ปีนั้นเตียวหุนอายุย่างห้าสิบ ถือวัยแก่กว่าซุนเจินถึงเกือบยี่สิบปี ทั้งอาวุโสกว่า ทั้งนามเลื่องลือสูงกว่า ฉะนั้นซุนเจินจึงนับถือเรียกขานเขาว่า “ท่านเตียวหุน”
เตียวหุนกล่าวว่า “นายท่านสำแดงเดชานุภาพหาญกล้า โจมตีตั๋งโต๊ะปราบปรามกบฏ ชำระล้างผงธุลีโสมมแห่งนครลกเอี๋ยง กิตติศัพท์สะเทือนไปทั่วแผ่นดิน ข้าน้อยมาให้การต้อนรับ นับว่าเป็นสิ่งที่สมควร”
ซุนเจินถอนใจกล่าวว่า “ตั๋งโต๊ะแม้ปราชัยแต่ยังไม่สิ้น ฮ่องเต้ยังคงประทับที่วังบูรพา การปราบตั๋งโต๊ะครานี้ของข้า มิอาจสำเร็จผลอันใดจำต้องคืนกลับมา คำชมของท่านเตียวหุนเช่นนี้ ข้านั้นน้อมรับด้วยความกระดากใจ”