ซุนเจินเอ่ยว่า "หวงหรานหมายจะยึดครองเขาหวงอวี๋รึ"
"ขอรับ"
ในบรรดาสามโจรร้ายใหญ่ที่สุดในแคว้นเจ้ากั๋วในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา จั่วซวีตายแล้ว ส่วนหวงหลานและหวังตังยังมีชีวิตอยู่อย่างดี หวังตังเคลื่อนไหวส่วนใหญ่อยู่ในภูเขาทางตะวันตกของอำเภอปั๋อเหรินและจงชิว ส่วนหวงหลานเคลื่อนไหวอยู่ในภูเขาทางตะวันตกของอำเภอเซียงกั๋ว(1)
การตรวจราชการตามหัวเมืองของซุนเจินในครั้งนี้ เดิมทีก็ตั้งใจจะใช้เจ้าหัวเหลืองเป็นหนึ่งในเป้าหมายในการตรวจสอบอยู่แล้ว และมีความคิดที่จะโจมตีเจ้าหัวเหลือง เพียงแต่ยังไม่ได้ตัดสินใจขั้นสุดท้ายเท่านั้น เขาพูดด้วยท่าทีครุ่นคิดว่า "ภูเขาตะวันตกช่างเป็นพื้นที่ที่อันตรายและเป็นปราการแข็งแกร่งยิ่งนัก แต่จากคำบรรยายของเจ้าเมื่อครู่ สันเขาอวี๋หลิ่งแม้จะไม่ลึกและซับซ้อนเท่าภูเขาตะวันตก ทว่ากลับตั้งอยู่ในจุดที่อันตรายและเป็นชัยภูมิที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า หากถูกเจ้าหัวเหลืองนั่นยึดครองสันเขาแห่งนี้ไป เกรงว่าไอ้โจรนั่นจะควบคุมได้ยากล่ะ"
เป็นเช่นนั้นมิใช่หรือ? กลางไหล่เขาหวงอวี๋หลิ่งมีน้ำ สามารถดื่มกินได้ ในป่าเขามีไม้ผล สุนัขจิ้งจอก กระต่าย หมาป่า เสือดาว สามารถล่ามากินเป็นอาหารได้ ยอดเขาเป็นที่ราบ มีไร่ที่ชาวเขาแต่ก่อนทิ้งไว้ สามารถบุกเบิกเพาะปลูกได้เอง เชิงเขาอยู่ใกล้เซียงถิง หากขาดแคลนเสื้อผ้าเกลือและสิ่งของต่าง ๆ สามารถลงเขาปล้นชิงได้ทุกเมื่อ ที่ร้ายแรงกว่านั้น มันอยู่ไม่ไกลจากเขาทังซาน เขาฉิ่งโข่วซาน เขาหม่าหลิงและทิวเขาอื่น ๆ ไม่เพียงแต่สามารถติดต่อประสานกับโจรในภูเขาเหล่านี้ได้ ยังสามารถนำเหล็กจากเขาฉิ่งโข่วซานมาหลอมตีอาวุธได้อีกด้วย