ซุนเจินยกทัพมุ่งหน้าตะวันตก ออกจากแฮผี ผ่านเพ่ยกั๋ว เข้าสู่ยีหลำ ถึงเมืองเองฉวน
เดินทางมาไกลกว่าแปดร้อยลี้ เมื่อถึงเอี๋ยนเซี่ยนอำเภอทางตะวันออกสุดของเมืองเองฉวน ก็เป็นวันที่ยี่สิบของเดือนอ้ายแล้ว
เอี๋ยนเซี่ยนก็คือเอี๋ยนเฉิงในยุคหลัง ซึ่งเป็นสถานที่ที่งักฮุยได้รับชัยชนะครั้งใหญ่เหนือทัพจิน
ซุนฮิว ตันกุ๋นและซินอ้ายที่ถูกซุนเจินส่งกลับมาเมืองเองฉวนก่อนกำหนด รอคอยอยู่ที่เอี๋ยนเซี่ยนเป็นเวลานานแล้ว นอกจากพวกเขาทั้งสามแล้ว งักจิ้นก็มาด้วย
นอกจากนี้ ยังมีบรรดาบัณฑิตแห่งเอี๋ยนเซี่ยนไม่น้อย รวมถึงนายอำเภอและเหล่าเสมียนจากที่ว่าการอำเภอ ต้อนรับซุนเจินด้วย
ครั้นถึงเอี๋ยนเซี่ยน ก็คือการหวนคืนสู่ถิ่นฐานบ้านเกิด ซุนเจินได้ออกคำสั่งแก่ทุกหน่วยแต่เนิ่นนานแล้ว บัญชาให้รักษาระเบียบวินัยอย่างเคร่งครัด ห้ามส่งเสียงเอะอะโกลาหล
ทหารกล้าแห่งกังเหลงหกพันนายและทหารตานหยางอีกห้าพันนายนั้น แม้จะเป็นทหารที่เพิ่งเกณฑ์มาใหม่ ยังมิได้ผ่านการฝึกฝนอย่างเข้มงวดมาเป็นเวลานาน ทว่าบรรดานายทหารระดับกอง กองร้อย หมวด และนายทหารชั้นผู้น้อย ส่วนใหญ่ล้วนเป็นอดีตสมัครพรรคพวกองครักษ์อาสาของซุนเจิน ภายใต้การควบคุมบังคับบัญชาของพวกเขา หากมองเพียงผิวเผิน ก็จัดว่าเป็นระเบียบเรียบร้อยดูดีมีสง่า และมีขวัญกำลังใจฮึกเหิมยิ่งนัก
ได้ยินเสียงรายงานจากหน่วยสอดแนมมาแต่ไกล รู้ว่าซุนฮิวและพรรคพวกกำลังรอคอยอยู่ด้านหน้าเพื่อต้อนรับ ซุนเจินจึงออกคำสั่งให้กองกำลังแต่ละส่วนเคลื่อนพลช้าลง ส่วนตัวเขาพาซีจื้อไฉ เฉิงเจีย และคนอื่น ๆ ไปด้วย ภายใต้การอารักขาของเตียนอุย เตียวหยุน และผู้กล้าอีกหลายนาย เร่งม้ามุ่งหน้าตรงไป ถึงนอกเมืองเยี่ยนเฉิงก่อนผู้ใด