ตอนที่ 632 — จวนเจ้าเมืองสี่ผู้กล้าคุ้มกันทั้งนอกใน ทัพแยกเป็นหกกองธงศึกสะบัดพริ้ว
ตามระเบียบราชสำนักฮั่น ทหารของกองบัญชาการและรัฐศักดินาจะออกนอกเขตแดนมิได้หากไร้พระราชโองการ ครั้งนี้ผู้ก่อทัพปราบตั๋งโต๊ะส่วนใหญ่เป็นเจ้าเมืองหรืออัครมหาเสนาบดีประจำรัฐศักดินา ซุนเจินกับซุนเกี๊ยนก็เช่นกัน ฉะนั้น "ยศขุนพล" นี้จึงจำต้องทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาขอพระราชทานเป็นแน่ มิเพียงแต่ซุนเจินและซุนเกี๊ยนจะได้รับตำแหน่ง "รักษาการณ์ขุนพล…" เท่านั้น ที่เหลืออย่างเตียวเมา อองควง เล่าต้าย เกียวมอ อ้วนอุ๋ย และขุนนางปกครองแคว้นและเมืองอื่นๆ รวมถึงโจโฉกับเปาสิ้น สองนายกองพันนี้ ต่างก็เสนอตารางแลกเปลี่ยนยศถาบรรดาศักดิ์ทำนองเดียวกันแก่กันและกัน แน่นอนว่า ในราชสำนักจะทรงเห็นชอบหรือไม่ โดยเนื้อแท้ก็หาใช่สาระสำคัญอันใดไม่ และการที่อ้วนเสี้ยวสถาปนาตนเป็นขุนพลทหารม้ารถ อันดับแรกก็เพราะเหตุผลข้างต้น อันดับที่สองก็เห็นได้ชัดว่าเพื่อกดทับตำแหน่งขุนพลท้ายทัพของอ้วนสุด ให้สามารถเป็นผู้นำพันธมิตรโดยแท้จริงที่ 'นามสอดคล้องกับความเป็นจริง'
เพียงอ้วนเสี้ยวประกาศเรียกขาน บรรดาหัวเมืองกวนตงก็ลุกขึ้นพร้อมเพรียง
แม้ทั้งราชสำนักและท้องถิ่นต่างเตรียมใจไว้ก่อนหน้าแล้ว ครั้นเหล่าขุนศึกพร้อมใจกันยกทัพ ก็ยังกระทั่งแผ่นดินสะเทือนสะท้าน ทั่วทั้งแคว้นจิง สวี อวี้ เหยี่ยน ชิง และจี้ ควันไฟสงครามลุกโชนไปทั่วทุกทิศ กองทัพนับแสนกรีฑาพลกวาดล้างไปครึ่งจักรวรรดิ ราษฎรสามัญจึงพากันหวาดหวั่นปั่นป่วน บัณฑิตผู้ทรงธรรมต่างตื่นตระหนกตกใจ ขณะที่จอมยุทธ์พเนจรและผู้กล้าทั้งหลายกลับพากันเร่งรุดบอกข่าวต่อ ๆ ไป พลางรวบรวมผู้คนเข้าสมทบ
ดินแดนภายในมณฑลชีจิ๋ว
เขตหลางเย๋
ณ ที่ทำการเมือง อินเต๋อและจังป้าได้ยินข่าวนี้เกือบจะพร้อมกัน และต่างก็รู้ว่าซุนเจินก็เป็นหนึ่งในผู้ที่ยกกองกำลังขึ้นมาด้วย