ตอนที่ 808 — เล่าปี่รับราชโองการออกจากแผเสีย กุยแกวางแผนบีบบังคับเซวียหลี่ (ตอน 3)
เมื่อกลับมาถึงค่าย เล่าปี่ก็ถามถึงเรื่องของเชว่เซวียน
การได้ติดต่อกับเชว่เซวียนนั้น แม้จะเป็นสิ่งที่กุยแกทำเพียงลำพัง แต่กุยแกไม่ใช่คนที่เห็นแก่ความดีความชอบ เขาอายุยังน้อย แต่ด้วยพื้นเพที่ต่ำต้อย จึงเข้าใจถึงความสำคัญของความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนเป็นอย่างดี ดังนั้นจึงไม่ได้ถือดีว่าตนเป็นที่โปรดปรานของซุนเจินแล้วก็หยิ่งยโสในความดีความชอบ กลับกัน เขากลับแบ่งปันความดีความชอบนี้ให้กับเล่าปี่และขันยง ด้วยเหตุนี้ เมื่อทูตของเชว่เซวียนมาครั้งนี้ ขันยงจึงได้ร่วมการเจรจาทั้งหมด และรู้รายละเอียดทั้งหมด
อันที่จริง เล่าปี่ก็รู้เรื่องการเจรจาครั้งนี้บ้าง เพียงแต่เขารู้แค่ว่าทูตของเชว่เซวียนมา แต่ไม่รู้ผลของการเจรจา — เมื่อทูตของเชว่เซวียนมาถึงตังเอี้ยง เขายังไม่ได้ออกจากค่าย หากไม่ใช่เพราะคำสั่งเรียกชุมนุมพลของซุนเจินที่กำหนดวันเวลาที่แน่ชัดในการไปยังจวน เขาอยากจะอยู่ต่ออีกสักสองสามวัน เพื่อรอให้เรื่องนี้ตกผลึกก่อนแล้วค่อยไปที่จวนของเจ้าเมือง ด้วยวิธีนี้ เขาก็จะได้รายงานเรื่องนี้ให้ซุนเจินฟังด้วยตนเองอย่างชัดเจน และแสดงให้เห็นถึงความดีความชอบที่เขามีส่วนร่วมในครั้งนี้
ขันยงกล่าวว่า “เจ๋อหยงอยู่ในเมือง ได้ส่งเสริมกิจการพุทธศาสนาครั้งใหญ่ และเก็บภาษีอากรอย่างโหดร้าย ครอบครัวของเชว่เซวียนเป็นตระกูลใหญ่ทางใต้ของเมือง ถูกกดขี่ขูดรีดหนักเป็นพิเศษ เขามีความแค้นต่อเจ๋อหยงมานานแล้ว เพียงแต่ยำเกรงทหารของเมืองและทหารของมณฑล จึงต้องอดกลั้น บัดนี้ได้ยินว่ากำลังของเราสามารถเป็นที่พึ่งให้ได้ ก็ย่อมยินดีจนห้ามไม่อยู่”
“ถ้าอย่างนั้น เรื่องก็สำเร็จแล้วหรือ?”
“ถูกต้อง”
“ดี ดีเลย!” เล่าปี่ดีใจอย่างยิ่ง ลุกขึ้นจากเสื่อ มายังกลางกระโจม ถูมือเดินไปมา แล้วถามขันยงอีกว่า “เชว่เซวียนสามารถรวบรวมคนได้เท่าใด?”