# ตอนที่ 331 — จันทร์เก่าเหนือลานซาชิว (ตอน 9)
เมื่อทัพฮั่นเข้าตีค่ายโพกผ้าเหลืองนอกเมือง พวกโพกผ้าเหลืองในเมืองย่อมมิอาจนิ่งดูดายอยู่ได้
บนเชิงเทินจุดคบไฟลุกโชน มองแต่ไกลเห็นแสงไฟวับวาวอยู่ทั่วกำแพงทั้งสี่ด้าน ราวกับงูไฟตัวหนึ่งเลื้อยคดเคี้ยวล้อมเมืองไว้ภายใน
วานนี้สองคนที่ถูกคาดเดาว่าเป็นเตียวก๊กกับเตียวเหลียงนั้น วันนี้ก็ขึ้นสู่หอประตูเมืองด้านใต้อีกครั้งท่ามกลางเหล่าฉวี๋ซ่วย(หัวหน้ากอง)และนายกองน้อยที่ห้อมล้อมแห่แหนอยู่เบื้องหน้าเบื้องหลัง ยืนอยู่ใต้ธงของเทียนกงเจียงจวิน(แม่ทัพสวรรค์)(1)และตี้กงเจียงจวิน(แม่ทัพปฐพี)(2) คอยมองดูศึกจากเชิงเทิน
ซุนเจินมองออกไปไกล กล่าวว่า "ข้าพเจ้าได้ยินคำเล่าลือว่า เตียวก๊กล้มป่วยมาระยะหนึ่งแล้ว ป่วยหนักไม่เบา นอนซมลุกขึ้นมิได้ คำเล่าลือนี้ไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ"
คำเล่าลือว่าเตียวก๊กป่วยหนักลุกไม่ขึ้น ทว่าบนหอประตูเมืองตรงหน้านี้ เตียวก๊กกลับสวมอาภรณ์เหลืองยันไม้เท้ายืนอยู่ ดังนี้ย่อมแสดงชัดว่าคำเล่าลือเป็นเท็จ เหตุใดซุนเจินจึงยังกล่าวว่า "ไม่รู้ว่าคำเล่าลือจริงหรือเท็จ" เล่า ก็ด้วยว่าการศึกไม่รังเกียจกลลวง เตียวก๊กเป็นหัวหน้าใหญ่ของโพกผ้าเหลือง เป็นจอมทัพของกองทัพหนึ่ง อีกทั้งพลังยึดเหนี่ยวที่ใหญ่ที่สุดของลัทธิโพกผ้าเหลืองนั้น อยู่ที่เหล่าสานุศิษย์เชื่อว่าเตียวก๊กคือมหาปราชญ์ครูประเสริฐ(3) เป็นทูตของเทพหวงเยว่(4) แม้แต่โรคห่าเขาก็รักษาได้ ยังจะมีสิ่งใดเล่าที่ทำให้เขาล้มป่วยได้ หากเขาป่วยจนลุกไม่ขึ้น ใจทหารโพกผ้าเหลืองย่อมต้องปั่นป่วน ฉะนั้นแม้เตียวก๊กจะป่วยหนักจริง ก็จะไม่ให้เหล่าทหารล่วงรู้ และเป็นไปได้มากว่าจะส่งตัวแทนออกมา ประการหนึ่งเพื่อ "ตีให้แตก" ซึ่งข่าวลือ ประการสองเพื่อปลุกขวัญกำลังใจในสนามรบ
กุนซือผู้หนึ่งใต้บัญชาฮองฮูสงกล่าวว่า "รอเมื่อเสร็จศึกในวันนี้แล้ว พวกเราก็จะรู้ว่าจริงหรือเท็จเอง"
นี่เป็นการประจบฮองฮูสง พาดพิงเป็นนัยว่าศึกในวันนี้ต้องชนะแน่ จะตีเมืองกว่างจงแตกได้เป็นแน่