# ตอนที่ 330 — จันทร์เก่าเหนือลานซาชิว (ตอน 8)
ในราตรีนั้น ทัพฮั่นทุกค่ายต่างลุกขึ้นพร้อมกันในยามสอง มิได้จุดไฟ ต่างชุมนุมกันอย่างเงียบเชียบในค่าย ทุกค่ายล้วนจัดเตรียมเสบียงอาหารไว้ล่วงหน้าแล้ว เหล่าทหารนั่งกับพื้นกินอาหาร ส่วนนายทหารน้อยใหญ่ก็เหยียบแสงจันทร์แสงดาวมาพร้อมกัน ณ กองกลางเพื่อรับบัญชา
ฮองฮูสงสวมเกราะเรียบร้อยรัดกุม ก้าวขึ้นสู่หอบัญชาการ
เพื่อมิให้ทัพโพกผ้าเหลืองล่วงรู้แต่เนิ่น กองกลางก็มิได้จุดไฟด้วยเช่นกัน ลำดับก่อนหลังในการออกค่ายของแต่ละหน่วย ตลอดจนการจัดวางที่มั่นกองกลางและปีกทั้งสองนั้น ล้วนกำหนดไว้แล้วตั้งแต่คราวประชุมทัพ ยามราตรีบนหอบัญชาการ ฮองฮูสงมิได้กล่าวมากความ เพียงปลุกใจให้ฮึกเหิมขึ้นเล็กน้อย ย้ำเตือนวินัยทัพอีกครั้ง แล้วจึงสั่งให้บรรดาขุนพลกลับไปเตรียมการรบ บรรดาขุนพลรับบัญชาแล้วก็กลับสู่ค่ายของตน
เหล่าทหารกินอิ่มเสร็จสิ้นแล้ว ตามแต่ลีลาการคุมทัพอันต่างกันของขุนพลแต่ละนาย แต่ละค่ายก็ต่างปลุกใจกำลังพลก่อนออกศึกไปคนละแบบ
ในค่ายของโจวจิ้ง ทหารอาสาของเล่าปี่แม้มีน้อย แต่เล่าปี่ก็ถือกระบี่ตรวจค่าย โดยมีกวนอู เตียวหุย และขันยงติดตามอยู่เบื้องหลัง
ทหารอาสาใต้บัญชาเล่าปี่นั้น ส่วนใหญ่เป็นเด็กหนุ่มในตำบลบ้านเกิดของเขา ล้วนเป็นผู้ที่เลื่อมใสในตัวเขาจึงติดตามมาเข้าร่วมศึก
เล่าปี่เดินเข้าไปอยู่ท่ามกลางพวกเขา สนทนากับพวกเขาอยู่ครู่หนึ่ง จู่ ๆ ความโศกก็ผุดขึ้นในใจ น้ำตาไหลพรากออกมา
เตียวหุยตกใจถามว่า "ท่านเหตุใดจึงร้องไห้ขึ้นมาฉับพลันเล่า"