# ตอนที่ 318 — สร้างความชอบตั้งตัวอยู่ที่กิจิ๋ว (ตอน 7)
สามวีรชนแห่งปลายฮั่น คือ โจ เล่า ซุน นั้น โชควาสนาหาเหมือนกันไม่ บุญญาวาสนาก็ผิดแผกกัน
อื่นมิพักกล่าว ขอกล่าวแต่เพียงเหล่าพยัคฆ์ขุนพลใต้บัญชาของแต่ละคนเท่านั้น
โจโฉนั้นต่อเมื่อก่อการยกทัพปราบตั๋งโต๊ะแล้ว จึงค่อยรวบรวมเกลี้ยกล่อมขุนพลผู้กล้าได้ทีละน้อย ใน "ห้ายอดขุนพล"(1) อันลือลั่นนั้น สี่คนล้วนเป็นแม่ทัพที่สวามิภักดิ์มาภายหลัง ได้มาจากการรบพุ่งทั้งสิ้น ส่วนซุนเกี๊ยนนั้น แม้บัดนี้จะมีโจเมา เทียเภา ฮันต๋ง อยู่ในมือแล้วก็จริง แต่เขามีชื่อเสียงตั้งแต่ยังหนุ่ม ทั้งออกรับราชการแต่เนิ่น จะเกลี้ยกล่อมเหล่าผู้กล้านักเลงน้ำใจมาได้บ้างก็อยู่ในวิสัยอันควร มีก็แต่เล่าปี่ผู้นี้ ทั้งมิได้ออกรับราชการ ชื่อเสียงก็มิได้ปรากฏ อายุยังน้อยอยู่แท้ ๆ กลับสามารถผูกไมตรีกับกวนอูเตียวหุยได้ ทั้งยังรักใคร่กลมเกลียวประดุจพี่น้อง นับว่าเป็นเรื่องพิสดารยิ่งนัก จะกล่าวได้ก็แต่เพียงว่าวาสนาเขาดีเหลือเกิน
กาลเวลาก็ดี วาสนาก็ดี อันคนผู้หนึ่งจะใคร่สร้างกิจการให้สำเร็จ ก็คงต้องเป็นไปตามคำโบราณนั้น คือความสามารถกับโอกาส ขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งมิได้
เล่าปี่นั้นแม้กำเนิดต่ำต้อย ทว่าตัวเขาเองมีความสามารถ มีปรีชาอันองอาจ หากมีแต่เพียงเขาผู้เดียวก็เห็นจะตั้งตัวได้ยาก แต่บังเอิญว่าที่โตวกุ้น ที่อำเภอโตวนั่นเอง ฟ้าก็หล่นกวนอูเตียวหุยลงมาให้ ครั้นสามคนได้พบกัน ก็เหนือกว่าผู้คนในแผ่นดินนับไม่ถ้วน สำหรับเล่าปี่แล้ว เขาได้เขี้ยวเล็บ สำหรับกวนอูเตียวหุยแล้ว สองคนก็ได้ที่พึ่งพิง จะกล่าวได้ว่าทุนรอนที่เล่าปี่จะใช้ชิงความเป็นใหญ่ในแผ่นดินในวันหน้านั้น ก็วางรากฐานลงในยุคนี้นี่เอง