มีวาจาประโยคหนึ่งว่า 'ได้ยินชื่อเสียงสู้เห็นหน้าไม่ได้ เห็นหน้ากลับสู้ได้ยินชื่อเสียงไม่ได้' -- --
โดยปรกติแล้ว วีรชนผู้ยิ่งใหญ่ เมื่อได้ฟังจากข่าวเล่าขานว่าเป็นเช่นนั้นเช่นนี้ ล้วนให้โลหิตเดือดพล่าน ใจโน้มน้อมหมายปอง ทว่าหากในความเป็นจริงได้พบหน้า เมื่อชิดใกล้คุ้นเคยกันแล้ว ต่อให้เป็นวีรชนยิ่งใหญ่เพียงใดก็ยังเป็นผู้คน ย่อมมีข้อบกพร่องสารพัด ก็อาจทำให้รู้สึกว่า หาได้สู้ชื่อเสียงที่เล่าลือเลย
ซุนฮิวรู้จักซุนเจินอย่างถ่องแท้ ครั้นได้ฟังว่าเขาจักล้มล้างตระกูลเจ้า ยังรู้สึกหวั่นสะท้าน เลื่อมใสศรัทธานักหนา ส่วนชนที่มิเคยพบหน้าซุนเจิน หาความว่าได้ข่าวว่าซุนเจินล้มล้างตระกูลเจ้าได้ ความเลื่อมใสและความเคารพที่มีต่อซุนเจินก็คงคาดเดาได้โดยปริยาย
ซุนเจินนับแต่เริ่มเข้ารับราชการเป็นถ่งจ่าง ได้ลงแรงไปมากมายเพียงใด ข่มตนฝึกปรือตน เสนอคนดีเป็นขุนนาง ประสบเรื่องใดก็ใคร่ครวญสามชั้น อ่อนน้อมถ่อมตนหลีกทางให้ ครายามศึกกลับชิงนำหน้า ย่างกรายเข้าสู่ภยันตรายและความยากเข็ญ ก้าวย่างเยี่ยงเหยียบแผ่นน้ำแข็งมาจนถึงบัดนี้ ก็เป็นเพียงผู้มีชื่อเสียงในเขตแคว้นเท่านั้น
ไม่ว่าจะด้วยชื่อเสียงหรือตำแหน่งหน้าที่ยศถาบรรดาศักดิ์ เขาในบัดนี้ล้วนเป็นเพียง 'ขั้นสอง' ไป่หลี
เอยถึงชื่อเสียงก่อน บัณฑิตผู้เลิศล้ำในใต้หล้านี้มีมากมาย อย่างอ้องอุ้น ซุนซอง ขงหยง นั้นเขาทำได้เพียงเงยหน้าชะเง้อมอง อย่างอ้วนเสี้ยวนั้นเขาห่างชั้นไม่อาจเทียบเคียง พวกพรรคพวกของอ้วนเสี้ยวอย่างโจโฉ เหอหยง เตียวเมา ก็มิอาจเปรียบได้