ก่อนหน้านี้ เมื่อครั้งซุนเจินไปยังอำเภอเหลียงฉี ชีฮกได้ตรวจสอบเอกสารคดีในรอบปีที่ผ่านมาของอำเภอเหลียงฉี ซึ่งก็คือคดีความทางกฎหมายในปีที่แล้ว และพบคดีต้องสงสัยคดีหนึ่ง คือคดี “ขุนนางฝ่ายป้องกันโจรของอำเภอเหลียงฉีนายหนึ่งออกเดินทางเตรียมการปราบโจร แต่กลับหายสาบสูญไปที่ศาลากงเหลียง” ในเวลานั้น ซุนเจินเห็นว่า “ขุนนางอำเภอถูกฆ่า แต่ทางอำเภอกลับไม่ไต่สวน ย่อมต้องมีคดีใหญ่ซ่อนอยู่” จึงสั่งให้ตันเต้า “ซักถามสืบสวนให้ถึงที่สุด ต้องชำระให้กระจ่างโดยสมบูรณ์”
ตันเต้าได้เลียนแบบซุนเจินที่อำเภอเหลียงฉี โดยขั้นแรกทุ่มกำลังช่วยบุนเพ่งและเหอหงีปราบปรามโจรในเขตอำเภอให้หมดสิ้น ด้วย “ผลงานทางทหาร” สร้างบารมีของเขาในเหลียงฉี จากนั้น ตามที่เขาได้กล่าวกับซุนเจิน ก็ใช้ประโยชน์จากเอกสารคดีที่ “มีปัญหา ครอบคลุมเกือบทุกหน่วยราชการในอำเภอ และพาดพิงไปถึงตระกูลใหญ่หลายตระกูล” นำมาใช้เล่นงานบ้าง ดึงเข้ามาเป็นพวกบ้าง แบ่งแยกพวกเขาออกบ้าง แล้วจึงค่อยๆ จัดการและรวบรวมขุนนางกับราษฎรส่วนหนึ่งไว้ในมือ กุมอำนาจใหญ่ของอำเภอเหลียงฉีได้อย่างมั่นคง กระบวนการนี้กินเวลาหนึ่งเดือนครึ่ง หลังจากนั้น เขาจึงทุ่มเทกำลังไปกับการปฏิบัติตามข้อบังคับด้านการเกษตรที่ซุนเจินประกาศ พร้อมกับเริ่มสืบสวนคดีนี้อย่างลับๆ ในเวลาเดียวกัน
ในที่สุด เมื่อวานนี้ ก็สืบสวนคดีนี้จนกระจ่างแจ้งแล้ว
รายงานที่เขาส่งมาในวันนี้ ก็คือเนื้อหาที่เขาสืบพบ
เป็นไปตามที่ซุนเจินคาดการณ์ไว้ เบื้องหลังคดีนี้ยังมีความลับอื่นซ่อนอยู่
เจ้าพนักงานฝ่ายป้องกันโจรที่ถูกสังหารผู้นี้แซ่หวัง ชื่อเช่อ ในวันที่เขาเดินทางไปศาลากงเหลียง มีพนักงานเรือนจำผู้หนึ่งเดินทางไปด้วยกัน “แผนกคุก” ในอำเภอมีฐานะเทียบเท่า “แผนกชี้ขาด” ในที่ว่าการอำเภอใหญ่ที่ดูแลงานด้านคดีอาญา พนักงานเรือนจำก็คือเทียบเท่ากับหัวหน้าแผนกชี้ขาด ตันเต้าไต่ถามจากปากของพนักงานเรือนจำผู้นี้พบว่า แท้จริงแล้วหวังเช่อไม่ได้ถูกคนจับโจรของศาลากงเหลียงฆ่าตาย แต่ถูกนายศาลากงเหลียงสังหาร
ตันเต้าสั่งคนให้จับนายศาลากงเหลียงมาลับๆ ยังที่ว่าการอำเภอ แล้วสอบสวนด้วยการทรมาน