ไม่นานนัก
จงเหมาซินวางสายโทรศัพท์แล้วเดินเข้ามา พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า "คุณเกา ผมคุยกับผู้บริหารแล้ว เขาเห็นด้วยกับเงื่อนไขของคุณโดยพื้นฐาน แต่เขาก็มีเงื่อนไขหนึ่งข้อด้วยเหมือนกัน!"
"เชิญพูดได้เลย!"
เกาเหยียนมองอีกฝ่าย
"ความหมายของผู้บริหารคือ ถ้าคิดราคา 1.5 หยวนต่อตารางเมตร ค่าเช่าจะต้องปรับขึ้นปีละห้าเปอร์เซ็นต์!"
"แบบนั้นไม่ได้!"
เกาเหยียนส่ายหน้าอย่างไม่ลังเล "ปฏิเสธไม่ได้ว่าราคาบ้านในประเทศเราปรับขึ้นทุกปี แต่ตลาดตึกสำนักงานนั้นไม่ค่อยดีนัก ถ้าจำไม่ผิด ปีนี้ตลาดตึกสำนักงานตกต่ำลงกว่าปีที่แล้วไม่น้อย ถ้าต้องปรับขึ้นปีละห้าเปอร์เซ็นต์ ฉันไม่กลายเป็นคนโง่ที่ถูกเอาเปรียบหรือไง!"
"แล้วคุณเกาคิดว่าแบบไหนถึงจะเหมาะสม?"
จงเหมาซินถามกลับ เขารู้มาตั้งนานแล้วว่าเกาเหยียนไม่มีทางยอมรับเงื่อนไขแบบนั้น
"งั้นแบบนี้นะ!"
เกาเหยียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ปีนี้ 1.5 หยวน ปีหน้า 1.6 หยวน เพิ่มขึ้นปีละหนึ่งเหมาเป็นยังไง?"
หนึ่งตารางเมตรเพิ่มหนึ่งเหมา หนึ่งวันก็ต้องจ่ายเพิ่มขึ้นหนึ่งร้อยหยวน หนึ่งปีก็ต้องจ่ายค่าเช่าเพิ่มขึ้นสามหมื่นหกพันกว่าหยวน
สำหรับข้อเสนอนี้ของเกาเหยียน จงเหมาซินยังรู้สึกว่าไม่เลว
เขตไฮเทคไม่มีผู้คนพลุกพล่านอยู่แล้ว ราคาตึกสำนักงานก็ค่อนข้างสูงเกินจริง
ดังนั้น จงเหมาซินจึงถามต่อ "ขออนุญาตถามอีกสักหน่อย คุณเกาวางแผนจะเปิดบริษัทประเภทไหน?"
เกาเหยียนพูด "บริษัทอินเทอร์เน็ต ปีแรกประมาณการคร่าว ๆ จะลงทุนหนึ่งพันล้านหยวน!"
"จริงเหรอ?"
ดวงตาของจงเหมาซินเป็นประกาย เขตไฮเทคไม่สามารถพัฒนาได้ ก็เพราะไม่มีบริษัทที่มีชื่อเสียงอะไรเป็นหลัก ถ้าเกาเหยียนลงทุนหนึ่งพันล้านในปีแรกจริง ๆ นั่นจะไม่ใช่การลงทุนเล่น ๆ เล็ก ๆ น้อย ๆ แน่นอน