เกาเหยียนไม่คิดแม้แต่ในฝันว่า การจับฉลากกลางเพียงครั้งเดียว จะให้พลังพิเศษแก่เขาได้
“ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของร่างที่จับได้ ตาทองขั้นต้น”
วินาทีถัดมา ลำแสงสีทองสายหนึ่งพุ่งเข้าสู่ดวงตาของเกาเหยียนโดยตรง ตามมาด้วยความรู้สึกแสบร้อนและบวมที่ดวงตาทั้งสองข้าง น้ำตาไหลพราก
เขารู้ดี ว่านี่คือระบบกำลังปรับเปลี่ยนดวงตาของเขาอยู่
ราวสิบนาทีต่อมา ความรู้สึกไม่สบายตัวนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
หยิบทิชชู่เช็ดน้ำตา เขาเริ่มอ่านข้อมูลเกี่ยวกับตาทองในหัวสมอง
อย่างแรก พลังพิเศษที่เขาได้รับนี้เป็นเพียงขั้นต้นเท่านั้น
ระยะสแกนหนึ่งเมตร
เป้าหมายคือสิ่งไม่มีชีวิต
ใช้ได้วันละสิบครั้ง
คิดถึงตรงนี้ เกาเหยียนก็กระตุ้นตาทองมองไปยังแก้วกาแฟบนโต๊ะ
ทันใดนั้น ภาพมากมายก็ฉายอยู่ในหัวของเขาต่อเนื่องกัน ตามมาด้วยข้อมูลว่ากาแฟแก้วนี้ผลิตที่ไหน ปีที่ผลิต แม้กระทั่งมูลค่า ฯลฯ
ถ้าใช้พลังตาทองนี้ไปกับการเก็บกวาดของเก่า อยากจะพลาดตาก็ยาก
น่าเสียดาย ที่ใช้ได้แค่วันละสิบครั้ง
“ระบบ ตาทองอัปเกรดได้ไหม?”
เกาเหยียนถาม
ระบบ: “ได้!”
เกาเหยียนถามต่อ: “อัปเกรดยังไง?”
ระบบ: “จับฉลากได้การ์ดอัปเกรด หรือจับตาทองขั้นต้นได้อีกสองอันมาหลอมรวมกันก็อัปเกรดได้ หรืออาจจะจับฉลากได้ตาทองขั้นกลางโดยตรง!”
ยังไงตาทองก็มีโอกาสใช้สิบครั้งต่อวัน ใช้ไม่หมดก็เสียเปล่า
เกาเหยียนเกิดความคิดอยากไปถนนของเก่าเพื่อเก็บกวาดของดี!
อ้อ ที่น่าพูดถึงคือ สินทรัพย์ของเขาทะลุร้อยล้านแล้ว
ค่าของขวัญชดเชยของเติ้งอวี่รวมมูลค่าถึง 38 ล้าน
ในจำนวนนั้น เงินสด 10 ล้าน บ้านวิลล่า 18 ล้าน การ์ดเพชรแบบนั้นกลับมีมูลค่าถึง 10 ล้านด้วย
เกาเหยียนไม่คิดมาก่อน ไม่ใช่แค่เงินที่คืนได้ แม้แต่วัตถุสิ่งของก็ยังถูกคิดเป็นเงินเพื่อคืนกลับได้ด้วย