เวลานี้ ใบหน้าหงุดหงิดของจัวเจียงเยว่เย็นลง น้ำเสียงไม่เป็นมิตรเอ่ยกับหานเฟยว่า "หานเฟย ฉันไม่ยอมให้เธอมาดูถูกเกาเหยียน เธอต้องขอโทษเขาเดี๋ยวนี้!"
"มีสิทธิ์อะไร!"
เมื่อเผชิญหน้ากับคำตำหนิของจัวเจียงเยว่ หานเฟยยิ่งเดือดพล่าน แถมยังมีความอัดอั้นตันใจมหาศาล เขาชี้ไปที่เกาเหยียนถามว่า "จัวเจียงเยว่ เธอบอกฉันหน่อยสิ เขามีจุดไหนที่เทียบเท่าฉันได้ ใครไม่เลือก กลับเลือกไอ้คนจนๆ แบบนี้!"
พูดตามตรง ก่อนที่จะได้ระบบมา ไม่ว่าจะเป็นฐานะวงศ์ตระกูล รูปร่างหน้าตา หรือความมั่งคั่ง เกาเหยียนก็เทียบหานเฟยไม่ได้
ถึงแม้ตอนนี้ เกาเหยียนจะใช้การเพิ่มแต้มเพื่อเสริมความหล่อเหลาให้ตัวเองแล้ว แต่เมื่อเทียบกับหานเฟย ก็ยังมีช่องว่างอยู่พอสมควร
พอได้ยินหานเฟยพูดจาดูหมิ่นเกาเหยียน จัวเจียงเยว่โกรธมาก เธอเอ่ยเสียงเขียวว่า "หานเฟย เธอฟังไว้นะ ในสายตาฉัน เกาเหยียนดีที่สุด เขาดีกว่าเธอทุกอย่าง ดังนั้นเธอไม่ต้องเสียเวลาเปล่าหวังให้เสียเปล่าเลย เกาเหยียน เราไปกันเถอะ ฉันไม่อยากเห็นคนแบบนี้อีกแล้ว!"
"โอเค!"
เกาเหยียนพยักหน้า เขาเองก็ไม่คิดว่าหานเฟยจะแสดงท่าทางเลวร้ายได้ขนาดนี้
แล้วในตอนนั้นเอง
เฉิงเฮ่าเดินออกมาจากร้าน แล้วตะโกนเสียงดังว่า "พี่หยาน นี่เป็นความผิดของคุณแล้วล่ะ ในฐานะหุ้นส่วนของร้านหม้อไฟเรา ปกติไม่มาไม่ว่ากัน วันนี้มาแล้ว กลับไม่แม้แต่จะก้าวเข้ามาในร้าน แบบนี้ก็ดูไม่เข้าท่าแล้วนะ!"
พูดจบ เฉิงเฮ่าก็หันไปทักทายจัวเจียงเยว่ว่า "สวัสดีพี่สะใภ้"
จัวเจียงเยว่ยิ้มเขินๆ ให้เฉิงเฮ่า
ส่วนหานเฟยกับเซี่ยเทาที่ได้ยินคำพูดของเฉิงเฮ่า ต่างรู้สึกไม่อยากเชื่อ