เมื่อเห็นทั้งสองคนควักมีดสปริงออกมา ซูอี้ยังคงสีหน้าเรียบเฉย เขาขยับเท้าตั้งท่าเริ่มต้นของมวยแปดขั้ว
“หาที่ตาย!”
คนรองใจร้อนที่สุด สบถคำหนึ่งแล้วพุ่งเข้าใส่ก่อนใคร
มีดสปริงแทงตรงเข้าหาท้องน้อยของซูอี้ ท่วงท่าอำมหิต เห็นได้ชัดว่าตั้งใจจะให้เลือดตกยางออก
ซูอี้ก้าวเท้าเบี่ยงตัว หลบคมมีดไปได้อย่างหวุดหวิด
มือซ้ายฉวยข้อมืออีกฝ่ายไว้ตามจังหวะ ปลายนิ้วกดลงตรงจุดชีพ มือขวาอาศัยแรงบิดเอวชกออกไป หมัดหนึ่งกระแทกเข้ากลางอกของคนรอง
ปัง!!!
หมัดหนักหน่วงรุนแรง!
คนรองกระเด็นถอยหลังไปไกลกว่าสองเมตร ก่อนจะร่วงลงพื้นพร้อมครางอู้อี้ มุมปากมีเลือดซึมออกมา
“ไอ้เด็กนี่...”
รูม่านตาของคนพี่หดลง ไม่คิดเลยว่าทหารใหม่คนนี้จะมีฝีมือการต่อสู้ร้ายกาจขนาดนี้!
เขากัดฟันพุ่งเข้าใส่ เส้นทางมีดยิ่งแยบยลกว่าเดิม ฟันเข้าใส่ลำคอและจุดสำคัญบริเวณเอว ทุกกระบวนท่าล้วนมุ่งเอาชีวิต
ฝีเท้าของซูอี้มั่นคง ร่างพลิกหลบไปมา ไม่ปะทะกับคมมีดตรง ๆ เลยแม้แต่ครั้งเดียว
ชั่วขณะที่หลบการฟันแนวขวางของอีกฝ่าย ซูอี้ก็พุ่งเข้าไปประชิด ใช้ศอกกระแทกใต้ชายโครงของคนพี่อย่างแรง
“โอ๊ย!”
คนพี่เจ็บจนหน้าเบี้ยว ขณะที่กำลังจะถอยหนี ซูอี้ก็เกี่ยวเท้าแล้วใช้ท่าเตะกวาดต่ำเข้าใส่ข้อเท้าของเขา
คนพี่เสียศูนย์โดยสิ้นเชิง ล้มลงกับพื้นอย่างแรงจนแผ่นหลังชาวาบ
ทั้งสองคนหมอบอยู่กับพื้น ตกใจและหวาดกลัว
ไม่มีใครคิดเลยว่าไอ้เด็กนี่จะเป็นยอดฝีมือด้านศิลปะการต่อสู้!
คราวนี้พวกเขาประเมินพลาดจริง ๆ!
“แม่งเอ๊ย! เข้ามาพร้อมกันเลย!”
คนพี่ตะโกนลั่น พลางดิ้นรนลุกขึ้น
จากนั้นก็เข้าล้อมอีกครั้ง โดยคนพี่กับคนรองแยกกันเข้าจากซ้ายและขวา
แววตาของซูอี้เย็นเยียบลง คราวนี้ไม่ออมมืออีกต่อไป