ให้นายไปเป็นทหาร ไม่ใช่ให้สร้างคุณูปการชั้นหนึ่งทุกวันนะ

ตอนที่ 47 การปะทะเริ่มขึ้น

7 นาที· 1.5K คำ

ตลอดสิบวันต่อจากนั้น

ซูอี้พอมีเวลาว่างเมื่อไรก็จะพาคนหมู่หนึ่งมุดเข้าป่าทันที

เริ่มฝึกตั้งแต่ภาษามือทางยุทธวิธีพื้นฐาน การรุกคืบสลับกันคุ้มกัน การผลัดเปลี่ยนกำลังป้องกันที่มั่น การลากและเคลื่อนย้ายผู้บาดเจ็บ ไปจนถึงการประสานงานระเบิดเปิดทาง ฝึกกันทีละหัวข้อ

เชียนหย่งมีร่างกายแข็งแรง จึงวิ่งนำหน้าในฐานะกองรุกหอกข้างหน้า

อู๋เชียงเป็นคนละเอียดรอบคอบ จึงรับหน้าที่คอยระวังหลัง

เจิ้งเมี่ยวเชี่ยวชาญเรื่องระเบิด จึงแบกอุปกรณ์ไว้เปิดทาง

โจวเจ๋อมีพื้นฐานด้านการสื่อสารแน่น จึงรับผิดชอบการติดต่อโดยเฉพาะ

ทุกคนมีหน้าที่ของตัวเองอย่างชัดเจน

ทำผิดก็หยุดปรับแก้ เหนื่อยก็หยุดนั่งพักสองนาที คอยให้กำลังใจกันและกัน

ไม่มีใครบ่น ไม่มีใครโอดครวญ

ฝึกกันมาตลอดสิบวัน ท่วงท่าของทั้งห้าคนก็เข้าขากันมากขึ้น รู้ใจกันถึงขั้นแค่มองตาก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะทำอะไร

ส่วนทีมออลสตาร์อีกฝ่ายกลับมีบรรยากาศแตกต่างไปโดยสิ้นเชิง

สี่คนที่หานต้าฝู่เลือกมาล้วนเป็นมือท็อปจากแต่ละกองร้อย ต่างมีความสามารถที่เอาออกมาอวดได้ทั้งนั้น

สือเชาสงยิงปืนแม่นที่สุด เวลาฝึกก็มักชอบออกมาชี้แนะท่าทางของคนอื่น บอกว่าท่านี้ไม่ถูก คนนั้นหายใจไม่นิ่ง

คนอื่น ๆ ก็ไม่ยอมกัน ต่างคนต่างมีดีคนละอย่าง นายวิ่งข้ามภูมิประเทศเร็ว ฉันยิงแม่น ส่วนเขายุทธวิธีดี ใคร ๆ ก็อยากข่มอีกฝ่ายให้ได้

ทุกครั้งที่ฝึกยุทธวิธีประสานงาน ก็ต้องเถียงกันอยู่นานว่าใครจะนำหน้า ใครจะคอยระวังหลัง

หานต้าฝู่ในฐานะหัวหน้าทีมไม่เคยอธิบายให้มากความ สั่งลงไปตรง ๆ แล้วกดให้ทุกคนทำตาม

ภายนอกดูเหมือนทีมฝึกตามปกติ แต่ลับหลังต่างคนต่างไม่ค่อยยอมรับกัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป