เมื่อผลคะแนนของซูอี้ถูกประกาศออกมา ทั้งสนามก็ระเบิดเสียงอุทานกึกก้องจนแทบสะเทือนฟ้า!
ยิงปืนระหว่างเคลื่อนที่ข้ามสิ่งกีดขวางเชิงกลยุทธ์ ใช้เวลาเพียง 15 วินาที แถมยังยิงได้คะแนนเต็มทุกนัด!
นี่เรียกว่าแค่ยอดเยี่ยมที่ไหนกัน นี่มันระดับเพดานชัด ๆ!
ในแถวทหาร
สือเชาสงกับหานต้าฝู่ต่างกำหมัดแน่น กัดฟันกรอด
เดิมทีทั้งสองคนทิ้งห่างคนอื่นและครองอันดับหนึ่งกับสองไว้ได้ แต่ตอนนี้กลับถูกซูอี้บดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดี!
ใบหน้าที่ตึงเครียดมาตลอดการประเมินของหลวีฮัว ในที่สุดก็เผยรอยยิ้มออกมา เขาหัวเราะแล้วพูดว่า
“ดี! ดีมาก! เจ้าเด็กนี่ไม่เลวเลยจริง ๆ!”
“ผมดูแลมือท็อปมาหลายรุ่นแล้ว ยังไม่เคยเจอทหารที่เก่งขนาดนี้มาก่อน”
ไม่เพียงมีพื้นฐานทฤษฎีการยิงปืนแน่นปึ้ก ทั้งฝีมือยิงปืนและการวิ่งข้ามสิ่งกีดขวางก็ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้
ต้นกล้าชั้นดีแบบนี้ เขาไม่ได้เจอมานานหลายปีแล้ว
ตอนนั้นเอง หลวีฮัวก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันไปพูดหยอกล้อด้วยรอยยิ้มว่า “เป็นยังไงบ้าง เหอ ใจเต้นบ้างหรือยัง? จะลองปั้นเขาให้ไปทางหน่วยเก่าของนายดูไหม?”
คำพูดนี้ฟังดูมีนัยลึกซึ้ง
เหออันปางยกมุมปากขึ้น “ขอดูไปก่อนแล้วกัน บางทีก็อาจจะได้”
แม้จะพูดอย่างนั้น แต่ในใจเขาดีใจจนแทบเก็บอาการไม่อยู่แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น คำพูดของหลวีฮัวยังตรงกับความคิดที่ผุดขึ้นมาในใจเขาพอดี
การประเมินสิ้นสุดลง
คืนนั้น โรงอาหารของค่ายฝึกรวมเพิ่มเมนูเป็นพิเศษ ซึ่งไม่ค่อยเกิดขึ้นนัก
หมูตุ๋นซีอิ๊ว เนื้อน่องวัวตุ๋นมันฝรั่ง แถมยังมีซุปเนื้อหม้อใหญ่
เรียกได้ว่าเป็นมื้อพิเศษระดับสูงสุดอย่างแท้จริง