หมูป่าตัวผู้จ่าฝูงมีร่างใหญ่โต ความสูงจากพื้นถึงหัวไหล่เกิน 1 เมตร
ทั่วทั้งตัวมันปกคลุมด้วยเกราะแข็งหนา เป็นคราบยางสน โคลนดำ และเม็ดทรายที่สะสมจากการถูไถมานานหลายปี หนาถึง 2 นิ้วเต็ม ๆ
เขี้ยวโค้งสองข้างแทงเฉียงออกจากมุมปาก สะท้อนแสงสีขาวท่ามกลางพายุหิมะ
ทุกย่างก้าวของราชาหมูป่าตัวผู้ทำให้เกล็ดหิมะบนพื้นสั่นสะเทือนตามไปด้วย
ด้านหลังมันมีหมูป่าวัยกำลังโตสามตัว น้ำหนักตัวละราว 50 กิโลกรัม ก้มหน้าตามมา
สวีฉางเล่อนอนหมอบอยู่บนชะง่อนหิน กลั้นหายใจ จ้องมองลงไปเบื้องล่าง
เขายังไม่รีบร้อนลงมือ
เมื่อต้องรับมือกับสัตว์ร้ายที่เจนจัดเช่นนี้ จำเป็นต้องรอให้พวกมันเดินเข้าไปในทางตันจนหมดก่อน
ฝูงหมูป่าเคลื่อนผ่านทางหินไปข้างหน้า กลิ่นสาบฉุนกระจายไปทั่วหุบเขา
สวีฉางเล่อยกปืนแก๊ปเก่าขึ้นช้า ๆ กดปากกระบอกลง แล้วเลื่อนศูนย์เล็งไปยังหมูป่าตัวเล็กที่อยู่ท้ายฝูง
ยิงตัวจ่าฝูงย่อมหลบได้ง่ายกว่า ต้องยิงตัวหลังสุดเพื่อยั่วให้ทั้งฝูงเดือดดาล
สวีฉางเล่อเหนี่ยวไก
ปัง!
ปืนแก๊ปเก่าพ่นเปลวไฟเจิดจ้า ลูกปรายเหล็กพุ่งหวีดออกไป
ขาหลังของหมูป่าตัวเล็กท้ายฝูงถูกยิงเละทันที เลือดสาดลงบนพื้นหิมะ
เสียงร้องโหยหวนดังสนั่นไปทั่วหุบเขา
หมูป่าที่บาดเจ็บดิ้นพล่านกลิ้งเกลือกอยู่บนพื้นหิมะ เสียงร้องของมันแหลมบาดหู
ราชาหมูป่าตัวผู้หยุดกึก ก่อนหันหัวโตมาทางนี้
มันพ่นไอขาวออกจากจมูกสองสาย ดวงตาเล็กทั้งสองข้างแดงก่ำเพราะเลือดคั่ง
ในป่าลึก เจ้าหมูป่าตัวนี้เคยกร่างไปทั่วจนชิน ไม่เคยเจอเรื่องเสียเปรียบแบบนี้มาก่อน