สวีฉางเล่อปิดประตูบ้านให้เรียบร้อย ก่อนหันเข้าไปในโรงเก็บฟืน
ก่อนจะไปจัดการรองหัวหน้าหลี่ที่ตัวอำเภอ เขาต้องจัดการเรื่องในบ้านให้เรียบร้อยเสียก่อน
ในหมู่บ้านมีคนพลุกพล่าน หูตาก็เยอะ พอเขาไม่อยู่ ใครจะรู้ว่าพวกคนไร้ประโยชน์ที่อิจฉาตาร้อนจะคิดทำเรื่องไม่ดีหรือเปล่า
เขาคุ้ยขวาน ไม้ฉาก และเลื่อยออกมาจากกล่องเครื่องมือ
ฝีมือช่างไม้ระดับเชี่ยวชาญเมื่อทำงานคู่กับทักษะวางกับดักระดับปรมาจารย์ ทำให้เครื่องมือในมือคล่องแคล่วเป็นพิเศษ
สวีฉางเล่อขนท่อนไม้สนเก่ามาหลายท่อน แล้วต่อเป็นโรงเรือนกันหิมะอยู่ชิดกำแพงหินหลังบ้าน
รอยต่อของไม้ทั้งหมดขัดเข้าล็อกแบบหลู่ปัน แข็งแรงจนรับแรงชนของหมูป่าได้ ทั้งยังไม่ต้องใช้ตะปูเหล็กสักตัว
จากนั้นเขามุดลงไปในห้องใต้ดิน แล้วติดตั้งกลไกสปริงซ่อนเพิ่มอีกสามชั้นตรงแผ่นพื้นเปิดปิด
กลไกเชื่อมต่อกับแผ่นเหยียบตรงทางเข้าห้องใต้ดิน
ถ้าคนนอกไม่รู้เรื่องแล้วบุกเข้ามา ก็จะถูกหนามเหล็กที่ดีดกลับขึ้นมาทิ่มทะลุร่างทันที
สวีฉางเล่อขนเนื้อหมูป่าและเนื้อกวางชะมดที่ตากแห้งไว้เมื่อหลายวันก่อนลงไปเก็บในห้องใต้ดินจนหมด
ฟืนแห้งถูกกองไว้ข้างเตาใหญ่สองกองพะเนิน
น้ำจากบ่อก็ตักมาใส่ไว้จนเต็ม
เสบียงพวกนี้เพียงพอให้เซียวรั่วถังอยู่ในบ้านตามลำพังได้หนึ่งเดือน
เซียวรั่วถังยืนอยู่ใต้ชายคา มองชายหนุ่มที่วุ่นวายจัดการงานโน่นนี่เงียบ ๆ
เธอไม่ได้ซักไซ้แผนการทั้งหมดของเขา
เธอรู้ว่าสามีของเธอทำอะไรย่อมรอบคอบเสมอ ไม่จำเป็นต้องให้เธอกังวล
เซียวรั่วถังนั่งอยู่ริมเตียงเตา มือถือตะเข็บกับเข็ม ค่อย ๆ เย็บย่ามผ้าหยาบบุสำลีใบหนึ่ง
ฝีเข็มแน่นละเอียด ด้านในยังบุผ้าน้ำมันกันชื้นไว้อีกชั้น
สวีฉางเล่อผลักประตูเข้ามา ปัดขี้เลื่อยบนตัวออก
เซียวรั่วถังเงยหน้าขึ้น ยื่นผ้าร้อนให้เขา
“ฉางเล่อ ย่ามเย็บเสร็จแล้ว ฉันบุสำลีไว้สองชั้น ใส่ของแล้วตกก็ไม่แตกแน่นอน”
สวีฉางเล่อรับผ้ามาเช็ดหน้า
“สองวันนี้ล็อกประตูรั้วไว้ให้ดี ใครมาเคาะก็ไม่ต้องสนใจ”
เซียวรั่วถังพยักหน้าแรง ๆ
“ไปจัดการธุระสำคัญของนายเถอะ ฉันจะอยู่เย็บพื้นรองเท้าในบ้าน ไม่ไปไหนทั้งนั้น”