"ค่าเสียหายเหรอ?"
คาตายามะ อิคุเอะหรี่ตาลงเล็กน้อย ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล แต่ก็นึกไม่ออกว่าตรงไหน
ซูโม่พยักหน้า หน้าตาจริงจัง "แน่นอนว่าต้องชดใช้ค่าเสียหายสิ มายั่วยุเกียรติภูมิเซี่ยกั๋วของเราถึงพรมแดน แค่ขอโทษมันจะไปพอได้ยังไง?"
พูดถึงตรงนี้ เขายิ้มให้นักข่าวต่างประเทศสิบกว่าสำนัก "ทำผิดก็ต้องชดใช้สมน้ำสมเนื้อ!"
"เซี่ยกั๋วยิ่งใหญ่ ใครอย่ามายุ่มย่าม!"
แข็งกร้าวและเด็ดเดี่ยว
คำพูดพวกนี้ทำให้คาตายามะ อิคุเอะหน้าดำคร่ำเครียด เขาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากแก้ "อาจารย์ซู ท่านเข้าใจผิดหรือเปล่า? ตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่าเป็นความผิดของใคร แล้วท่านก็โยนความผิดมาให้ประเทศข้าพเจ้า มันไม่เหมาะนะ!"
"ไม่เชื่อเหรอ?"
ซูโม่ยกยิ้มที่มุมปาก ตบมือเบา ๆ "เอาตัวคนเข้ามาเลย ในเมื่อมีคนไม่เชื่อ ก็คุยกันด้วยความจริง!"
สิ้นเสียง ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักออก
ทหารลาดตระเวนสองหน่วยถูกพาเข้ามา สภาพช่างต่างกันลิบลับ
พวกทหารของประเทศซากุระถูกใส่กุญแจมือ ผิดกับทหารเซี่ยกั๋วที่เครื่องแบบดูเรียบร้อย
เห็นภาพนี้ คาตายามะ อิคุเอะก็หน้าถมึงทึงกว่าเดิม เอ่ยปากกล่าวหาโดยตรง "ใครอนุญาตให้พวกท่านใส่กุญแจมือทหารข้าพเจ้า? นี่มันทารุณกรรม!"
พวกนักข่าวในที่นั้นก็ยกกล้องถ่ายรูปทหารประเทศซากุระที่เดินเข้ามา แชะ ๆ ๆ ถ่ายไปหลายรูป
ทหารพวกนี้มีสีหน้าทั้งตึงเครียด ทั้งเคว้งคว้าง และอับอาย