ในห้องทำงานเลขานุการใหญ่
ท่านเฉินที่กำลังจิบชาอยู่ดีๆ ก็พ่นออกมาเต็มปาก
มองหน้าจอถ่ายทอดสดบนคอมพิวเตอร์ สีหน้าบอกเลยว่า "พีก" ขนาดไหน!
ยิงทหารประเทศซากุระตายเนี่ยนะ?
เล่นใหญ่ไปมั้ย!
ตอนซูโม่จะออกไป เขายังกำชับไว้เลยว่า "ต้องแข็งกร้าวเข้าไว้ อย่าให้เสียเกียรติประเทศ"
แต่นี่... มันแข็งกร้าวเกินไปหน่อยรึเปล่า?
เขารีบวางถ้วยชา คว้าโทรศัพท์กดเบอร์ซูโม่ทันที
"ขออภัยค่ะ หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถรับสายได้ในขณะนี้..."
บนจอ ซูโม่ล้วงมือถือขึ้นมาดูแวบเดียว แล้วก็กดตัดสายซะงั้น
ท่านเฉินตอนนี้ได้แต่อยากด่าเป็นไฟ
เล่นอะไรของแกเนี่ย?
-
หลินไห่ บ้านตระกูลเหยียน
สามคนในห้องนั่งเล่นก็เบิกตากว้างกันถ้วนหน้า
แม่ของเหยียนเอ่ยปนถอนใจ "ไอ้หนูเสี่ยวโม่นี่แข็งกร้าวไปหน่อยรึเปล่า? นี่จะยิงทิ้งตรงๆ เลยไม่ได้มั้ง?"
"ไม่ได้เด็ดขาด!"
หนิงไห่อธิบาย "นี่ยังแค่ปะทะคารม ถ้ายิงทหารฝ่ายตรงข้ามตายจริง เรื่องก็จะบานปลายใหญ่โต"
"พ่อจ๋า แม่จ๋า ไม่ต้องห่วงหรอก"
จู่ๆ เหยียนจิ่วซีก็หัวเราะออกมา เสียงเบา "เสี่ยวโม่ทำแบบนี้ ต้องมีเหตุผลของเขาแน่"
นิสัยของซูโม่เป็นยังไง เธอไม่มีทางไม่รู้
บอกจะยิงก็แค่ขู่เล่นๆ นั่นแหละ
ได้ยินดังนั้น ทั้งสองคนก็จ้องจอทีวีตาไม่กะพริบ อยากรู้ว่าจะเกิดอะไรต่อไป
ขณะเดียวกัน ในห้องไลฟ์ออนไลน์ยิ่งเดือดพล่านขึ้นเรื่อยๆ
"เฮ้ย จะยิงเลยหรอ?"
"โคตรเท่เลย โคตร**จะเท่!"
"ครั้งแรกที่เห็นการทูตดุดันขนาดนี้ เลือดลมสูบฉีดชะมัด"