ในหอประชุม มองเข้าไปเห็นแต่ความมืดทมึน เต็มไปด้วยเจ้าหน้าที่ถ่ายทอดสดจากประเทศต่าง ๆ นอกจากอาจารย์ของกาเม่ยเล่อบางส่วนแล้ว ไม่มีนักเรียนคนใดมาร่วมงานเลย
ไม่ใช่ว่านักเรียนไม่อยากมา แต่ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วม หลังจากเหตุการณ์ลอบสังหารครั้งก่อน งานรักษาความปลอดภัยของกาเม่ยเล่อครั้งนี้เข้มงวดมาก นอกจากกล้องถ่ายรูปกับน้ำแล้ว ห้ามนำอะไรเข้ามาเลย
บนเวทีสูง นักคณิตศาสตร์ระดับห้าจากกลุ่มคณิตศาสตร์นานาชาติกว่าสิบคนเตรียมพร้อมเรียบร้อย ทุกอย่างพร้อมหมด เหลือแค่ซูโม่เท่านั้น!
“ตรวจสอบเครื่องมืออีกครั้ง เดี๋ยวตอนถ่ายทอดสดต้องไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้นเด็ดขาด”
ซ่งจื้อหันไปสั่งพนักงานที่อยู่ข้างหลัง สีหน้าเคร่งเครียดสุด ๆ จนหวังเทาขำไม่หยุด เอ่ยแซวว่า “อาจารย์ซ่ง ผมเพิ่งเคยเห็นคุณเครียดขนาดนี้ เหมือนต้นไม้เหล็กออกดอกเลยนะ!”
“อาจารย์หวังอย่าแซวผมเลย” ซ่งจื้อยิ้มเจื่อน ๆ แล้วอธิบาย “คงเพราะปกติผมชอบสนใจเรื่องพวกนี้ ตอนนี้เลยเครียดมาก นักคณิตศาสตร์ระดับห้าโผล่มายากจริง ๆ นี่เป็นการท้าทายสอบนักคณิตศาสตร์ระดับห้าครั้งที่ 137 ของเซี่ยกั๋วเรา หวังว่าซูโม่จะสร้างประวัติศาสตร์ได้!”
“เฮ้อ!” หวังเทาถอนหายใจ พยักหน้าช้า ๆ “ใช่! ผมก็ไม่คิดว่าซูโม่จะมาถึงขั้นนี้ได้ เขาอายุน้อยเกินไป น้อยจนคนไม่อยากเชื่อ หวังว่าเขาจะสร้างปาฏิหาริย์ได้!”