“มา ให้ดูของดี”
“ของดีอะไร?”
ดวงตาของหยานจิวซีแช่มชื่นไปด้วยความสงสัยใคร่รู้ ตามซูโม่เดินไปทางด้านซ้ายของห้องโถง สายตาไม่หยุดพลิ้วกวาดมองสำรวจรอบ ๆ
ซูโม่ยิ้มอย่างลึกลับ “อีกไม่นานเธอก็จะรู้เอง”
ทั้งสองมาหยุดที่ผนังด้านซ้ายของห้องโถง
ความตั้งตารอบนใบหน้าหยานจิวซีกลายเป็นความงุนงง เธอไม่เข้าใจเลยว่าซูโม่ทำอะไร
ไม่ใช่ว่าจะพาไปดูของดีเหรอ?
หรือว่า...จะให้ดูผนัง?
ซูโม่จะไปว่างงันขนาดนั้นไม่ได้หรอก ของดีที่เขาพูดถึงก็เป็นของดีจริง ๆ
รับรู้ความงุนงงในสายตาของหยานจิวซี มุมปากซูโม่ยกขึ้นเล็กน้อย ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
เขายกมือขวาขึ้นวางฝ่ามือแตะผนัง วินาทีต่อมา จุดแสงสีฟ้าก็เบ่งบานขึ้นบนผนังราวกับเวทมนตร์
เมื่อจุดแสงสีฟ้าปรากฏขึ้น มันก็กระจายออกอย่างรวดเร็ว
แทบจะชั่วพริบตา แสงสีฟ้าก็แผ่คลุมผนังทั้งด้าน ระลอกคลื่นสั่นไหวเบา ๆ ราวกับสายน้ำทะเล เต็มไปด้วยความล้ำสมัยทางเทคโนโลยี
ซูโม่ถอยหลังสองก้าว กวาดสายตามองผนังที่กำลังสั่นไหวรอบหนึ่ง แล้วก็ยืนยันตำแหน่งในใจได้
เขาจูงมือหยานจิวซีเดินไปทางซ้ายสิบกว่าเมตร แล้วใช้นิ้วมือขวาแตะผนังเบา ๆ สิบกว่าครั้ง
“คลิก—”
ผนังตรงหน้ายุบลงไปด้านใน ไม่ช้าอุโมงค์กว้างหนึ่งกว่าเมตร สูงสองกว่าเมตรก็ปรากฏขึ้น
“มหัศจรรย์จัง…”
หยานจิวซีตกใจจนปิดปาก ตื่นเต้นจับแขนซูโม่ไว้แน่น ดูไปเหมือนเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ไม่มีผิด
ถูกอารมณ์ของหยานจิวซีติดต่อ ดวงตาซูโม่เปี่ยมรอยยิ้ม อธิบายว่า “เหยียนจิ่วซี สถานที่ที่เรากำลังจะไปกันต่อ คือห้องควบคุมหลักของสถานีกักเก็บพลังงานทั้งหมดนี่แหละ”