ตอนนี้ ด้านข้างหินหยกดิบมีคนยืนอยู่สองคน
คนหนึ่งคือหลุยส์ อีกคนเป็นชายอายุราวสามสิบ ดูจากการแต่งตัวแล้ว เกรงว่าคงไม่ใช่คนธรรมดา
“ผมว่าท่านทั้งสองนะครับ จะถ่วงเวลากันแบบนี้ต่อไปก็ไม่ใช่ทางออกที่ดีเท่าไหร่”
เจ้าของร้านแนะนำว่า “กฎการพนันหินของเราคือผู้ให้ราคาสูงสุดได้ไป ไม่อย่างนั้น พวกคุณลองเสนอราคามาดูไหม?”
“ฉันไม่มีปัญหาอะไร!”
หลุยส์พูดอย่างหงุดหงิด “หูลี่ คราวที่แล้วก็เพราะแก ทำให้ฉันพลาดราชันย์หินไป คราวนี้ฉันจะไม่แพ้แกอีก”
“ฮ่าฮ่า, คราวที่แล้วต้องขอบคุณท่านหลู่ที่เปิดทางให้”
หูลี่ยิ้มบาง ๆ กล่าว “ราชันย์หินก้อนนั้นก็แค่ทำให้ฉันได้กำไรสามสี่ร้อยล้าน แน่นอน เงินแค่นี้สำหรับท่านหลู่แล้ว ไม่สะเทือนเลย”
พอได้ยินคำนี้ สีหน้าของหลุยส์ก็แย่มาก
งานพนันหินคราวที่แล้วเพราะอุบัติเหตุเล็กน้อย ทำให้หลุยส์พลาดราชันย์หินไป และราชันย์หินก้อนนั้นหลังจากหูลี่ผ่าออก กลับพุ่งขึ้น เปิดออกมาได้หยกคุณภาพเนื้อนวลน้ำแข็งเกือบ 20 กิโลกรัม
หลังจากหลุยส์ได้ยินข่าวนี้ ก็หงุดหงิดอยู่นานกว่าหนึ่งเดือน
นี่คือความเจ็บปวดตลอดกาลของเขา!
“ราชันย์หินคราวนี้ เป็นของฉันเท่านั้น”
หลุยส์แค่นเสียงเย็น หันไปถามเจ้าของร้านว่า “ราคาเริ่มต้นของราชันย์หินเท่าไหร่?”
“100 ล้าน!” เจ้าของร้านรีบตอบ
คนรอบข้างเมื่อได้ยินราคานี้ ต่างสูดลมหายใจเย็น