"คุณลุงหลุยส์ ราชันย์หินนี่อย่าแข่งเลย!"
ได้ยินเสียงนี้ หลุยส์ชะงักไปเล็กน้อย หันไปก็เห็นซูโม่กับเหยียนจิ่วซีสองคน
"ซูโม่ ที่พูดหมายความว่าไง?"
หลุยส์ถามเบาๆ สีหน้าระหว่างคิ้วเต็มไปด้วยความสงสัย
ครั้งก่อนเขาพลาดราชันย์หินเพราะเงินทุน แต่ครั้งนี้หลุยส์เตรียมทุนไว้เต็มที่แล้ว ถึงแม้ว่าหยกก้อนนี้จะมีความไม่แน่นอนสูงมาก แต่ในสายตาหลุยส์แล้ว ยังไงก็ต้องซื้อหินก้อนนี้ให้ได้
ไม่งั้นทีหลังหางของหูลี่คงไม่เชิดขึ้นฟ้าหรอก?
แค่คิดถึงภาพแบบนั้น หลุยส์ก็รู้สึกหงุดหงิดสุดๆ!
ซูโม่ยิ้มน้อยๆ อธิบายว่า "คุณลุงหลุยส์ครับ หยกก้อนนี้ไม่คุ้มราคาขนาดนั้นหรอกนะครับ ในเมื่ออีกฝ่ายอยากขาดทุน หินก้อนนี้ปล่อยให้เขาไปจะเสียหายอะไรล่ะครับ?"
ท่านหวังที่ยืนอยู่ข้างหลุยส์ ได้ยินที่ซูโม่พูด ก็มองเขาอย่างลึกซึ้ง
หินก้อนนี้ เขาเองก็ฟันธงไม่ได้ แต่ก็ไม่ควรให้เด็กหนุ่มคนนี้มาชี้นิ้วสั่ง
แต่ท่านหวังดูแล้ว คนหนุ่มใส่หน้ากากอนามัยตรงหน้านี้ ดูเหมือนจะสนิทกับเจ้านายของตนมาก ถึงแม้ในใจจะไม่พอใจนัก ก็ยังไม่พูดอะไร
หลุยส์ได้ยินคำอธิบายของซูโม่แล้ว ก็แปลกใจ "ซูโม่ นี่พนันหินครั้งแรกไม่ใช่เหรอ?"
"ใช่แล้วครับ!" ซูโม่ตอบ
"แล้วนายรู้ได้ไง ว่าหยกก้อนนี้ไม่คุ้มราคาขนาดนั้น?"