"ข้าสั่ง!"
ซูโม่หัวเราะหึๆ พลางทำท่าลำพองใจ "ตอนนี้ข้าเป็นหัวหน้าใหญ่แล้ว นอกจากท่านเฉินแล้ว ทุกคนต้องฟังคำสั่งข้า รวมถึงเจ้าด้วย!"
"เก็บปากเก็บคำเสีย!"
"เจ้า..."
กู้เยว่ทั้งโมโหทั้งขำ ท่าทางของซูโม่ตอนนี้มันช่าง...ไร้เดียงสาเสียจริง
"พอได้แล้ว พวกเจ้าสองคนเลิกตีฝีปากกันได้แล้ว"
เมื่อเห็นดังนั้น ท่านเฉินก็อดเอ่ยขึ้นด้วยความทอดถอนใจไม่ได้ "ถ้าไม่ใช่เพราะซูโม่มีแฟนแล้ว พวกเจ้าสองคนนี่ก็ดูเหมาะสมกันดี"
"ใครเหมาะสมกับเขา(นาง)!"
ซูโม่และกู้เยว่เอ่ยขึ้นพร้อมกัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรังเกียจ
"เจ้าเลียนแบบข้าทำไม?" ทั้งคู่เอ่ยขึ้นพร้อมกันอีกครั้ง
"ฮ่าๆๆ—"
ท่านเฉินอดหัวเราะเบาๆ ไม่ไหวแล้ว คนหนุ่มสาวสองคนนี้ช่างเข้าใจกันดีจริงๆ
"เชอะ!"
ซูโม่มองกู้เยว่อย่างไม่พอใจ ก่อนหันไปพูดกับท่านเฉิน "ท่านเฉิน ท่านก็เคยเจอเสี่ยวซีไม่ใช่หรือ เสี่ยวซีอ่อนโยนกว่าผู้หญิงคนนี้ น่ารักกว่าผู้หญิงคนนี้ ยิ่งกว่า..."
"เจ้าหุบปากไปเลยดีกว่า!"
ใบหน้างามของกู้เยว่เต็มไปด้วยจิตสังหาร ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันจ้องเขม็งมาที่ซูโม่ ในกองทัพมีคนมาตามจีบเธอไม่น้อย แต่เพิ่งเคยถูกใครรังเกียจถึงเพียงนี้ ในใจโกรธจนแทบบ้า!
ขณะเดียวกัน ในใจของกู้เยว่ก็อดเกิดข้อสงสัยขึ้นมาไม่ได้ แอบคิดว่า "แฟนของซูโม่ ดีขนาดนั้นจริงๆ หรือ?"
ซูโม่ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ เขาไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกกู้เยว่เลยสักนิด ที่พูดไปก่อนหน้านี้ ในสายตาเขาก็ถือว่าเป็นเรื่องจริง