“เสี่ยวเสี่ยวโม่ อธิบายหน่อยซิ?”
ทันใดนั้นเสียงของเสี่ยวเสี่ยวโม่ก็ดังขึ้นในหัวของซูโม่ “ผลึกรวมพลังงาน คือวัตถุดิบสำหรับสร้างแหล่งพลังงานระดับ 10 หายากยิ่งกว่าจะหาได้ทั้งจักรวาล”
ได้ยินดังนั้น ซูโม่ก็เบ้ปากกลอกตาขึ้นฟ้า “เฮ้ย ประโยคนี้ แกไม่เคยพูดไปแล้วเหรอ?”
เสี่ยวเสี่ยวโม่: “มีเหรอ? ฉันจำไม่ได้เลยนะ!”
“……”
“พูดให้ละเอียดหน่อยสิ แหล่งพลังงานมันยังแบ่งระดับอีกเหรอ?”
ซูโม่กลืนความเบื่อหน่ายลงคอ ใช้ความอดทนถามต่อ “แล้วก่อนหน้านี้ทำไมไม่เคยเล่าเรื่องพวกนี้ให้ฟังเลยล่ะ?”
พอถามเสร็จก็เสียใจทันที
ด้วยความเข้าใจที่มีต่อเสี่ยวเสี่ยวโม่ ไอ้เจ้านี่ต้องตอบแบบ ‘เจ้าไม่ถาม ฉันจะไปเล่าทำไม’ แน่นอน
เสี่ยวเสี่ยวโม่: “เจ้าไม่ถาม ฉันจะไปเล่าทำไม?”
“……”
โว้ยยย!
ไอ้เจ้านี่ มันยังเจ๊งเหมือนเดิมเลย!!!
“จะพูดหรือไม่พูดก็บอกมาสักที?”
ซูโม่ขมวดคิ้วตัวสั่น สาบานกับตัวเองเงียบ ๆ ว่าสักวันต้องได้อัดไอ้เจ้านี่สักที
เชิดโตมากมายเลยนะ!
กล้ายังไงกัน!
ทำเหมือนมันเป็นผู้ดูแลอัจฉริยะ ส่วนเสี่ยวเสี่ยวโม่เป็นเจ้าภาพระบบไปได้
เสี่ยวเสี่ยวโม่: “จะอัดฉันเหรอ? อิอิ——”
ซูโม่เจ็บใจจี๊ด
แค่ด่าในใจก็ไม่ได้เหรอเนี่ย?
ยังมีความยุติธรรมอยู่ไหม!
แต่พอนึกถึงผลึกรวมพลังงาน ซูโม่ก็ต้องกลืนคำพูดตัวเองลงคอ แล้วพูดเสียงหวาน “เสี่ยวเสี่ยวโม่ แกใหญ่กว่าก็อย่าโกรธเด็กเลยน่า มาเล่าเรื่องระดับของแหล่งพลังงานให้ฟังหน่อยดิ”