ในกล่องไม้
แท่งทังสเตนสามแท่งเปล่งประกายแสงวูบวาบ คลอเคลียด้วยไอเย็นเยียบ
สร้างจากโลหะหายากระดับ 5 ทั้งองค์ ยาวประมาณ 1 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลาง 13 เซนติเมตร
มองดูแท่งทังสเตนธรรมดาไม่มีพิษภัยสามแท่งตรงหน้า ซูโม่ก็อดรู้สึกชื่นชมในใจขึ้นมาไม่ได้
ของพวกนี้ดูเฉย ๆ แต่พอถูกทิ้งขึ้นสู่อวกาศ ผ่านการเร่งด้วยแรงโน้มถ่วง ทะลุชั้นบรรยากาศ แล้วถูกแรงดึงดูดของโลกเร่งความเร็วต่อ
ตอนใกล้พื้นโลก ความเร็วจะทะลุสิบเท่าของเสียงไปแล้ว
จะขัดขวางก็ไม่มีทางเป็นไปได้เลย!
พูดง่าย ๆ คือ พอทิ้งลงมา = สำเร็จแน่นอน
พลังทำลายล้างของแท่งเดียว ก็พอจะเช็ดเมืองทั้งเมืองออกจากแผนที่ได้
ไม่ว่าเมืองนั้นจะมีระดับการป้องกันสูงแค่ไหน ต่อหน้าแท่งทังสเตนก็เปรียบเสมือนกระดาษขาว บางเบาไร้น้ำหนัก
นอกจากราคาผลิตแพงเว่อร์แล้ว อาวุธชนิดนี้แทบจะเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ
ฝ่ามือซูโม่ลูบไล้บนแท่งทังสเตน สัมผัสเย็นเยียบทำเอาเขารักเลยไม่ยอมเลิกลา
แท่งทังสเตนสามแท่งที่เปิดออกมาในอากาศ ทำให้รอบ ๆ เกิดความกดดันอันรุนแรง
ไป๋ชุนจุนกลืนน้ำลายเฮือก แล้วพูดอย่างระมัดระวังว่า "อาจารย์ซูครับ เลิกลูบได้หรือยังครับ? รีบติดตั้งลงดาวเทียมกันเถอะ ของพวกนี้พลังทำลายล้างสูงเกินไป พลาดนิดเดียว พวกเราทุกคนต้องลอยขึ้นฟ้ากันหมด"
ขั้นตอนการผลิตแท่งทังสเตนทั้งหมด เขาคุมงานมาตลอด ยิ่งรู้ลึกถึงความน่ากลัวของมันเข้าไปใหญ่
ท่าทีของซูโม่ทำเอาเขาแอบส่ายหน้า
กล้า... กล้าเว่อร์ไป!!!
"ไม่ต้องกังวล"