ในห้องประชุม
เห็นทุกคนต่างจ้องมองตัวเองด้วยสีหน้าประหลาดใจ ซูโม่ก็ได้แต่ส่ายมืออย่างช่วยไม่ได้ "ผมแค่ล้อเล่นเบาๆ ให้บรรยากาศคลายเครียดเฉยๆ นะ อย่ามองผมแบบนั้นสิ ถึงผมจะหล่อก็จริง แต่ผมก็แค่ตำนานหนึ่งเท่านั้น"
"……"
"เอ๊ม——"
ซูโม่เก็บนิสัยชอบล้อเล่นกลับ แล้วพูดอย่างจริงจัง "สิ่งที่ผมพูดไปเมื่อกี้ หมายถึงกรณีทั่วไปเท่านั้น"
ใบหน้าของเขาแสดงความรังเกียจออกมา "พูดตามตรงที่ฟังไม่ค่อยถูกหูหน่อยนะ ระบบตรวจจับและระบุตำแหน่งด้วยดาวเทียมของโลกยุคนี้ มันแย่จริงๆ!"
"แน่นอน ที่ผมหมายถึงก็คือระบบตรวจจับและระบุตำแหน่งดาวเทียม The Third Eye ของประเทศต้าหยางนี่แหละ ตอนนี้ดาวเทียมของประเทศมากกว่า 90% ทั่วโลกติดตั้งระบบแบบนี้กันหมด การตรวจจับความผันผวนแย่มาก ระบุตำแหน่งไม่แม่น ราคาแพง มีดีแค่ความคมชัดในการเฝ้าระวังหน่อยเดียว แถมนั่นก็เพราะเอาเงินกดทับมาทั้งหมด"
"ส่วนระบบระบุตำแหน่งดาวเทียมของประเทศเราตอนนี้พัฒนาขึ้นเอง แต่เรื่องประสิทธิภาพน่ะเหรอ ผมไม่ขอวิจารณ์มากก็แล้วกัน"
เขายิ้มบางๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ "ดังนั้นสองวันนี้ผมเลี้ยงตาไม่หลับเพื่อเขียนโปรแกรมเฝ้าระวังขึ้นมาหนึ่งตัว แถมยังติดของเล็กๆ น้อยๆ เพิ่มลงบนดาวเทียมอีกเพียบ ถ้าจะอธิบายละเอียดก็ยุ่งยากเหลือเกิน ถ้าใครสนใจก็ไปถามรัฐมนตรีปั๋วที่แผนกวิจัยพัฒนาการทหารได้"
"ผมตั้งชื่อโปรแกรมชุดนี้ว่าหยดน้ำ โปรแกรมเฝ้าระวังหยดน้ำสามารถเจาะทะลุการป้องกันสัญญาณของดาวเทียมได้ทุกดวง รวมถึงดาวเทียมที่แข็งแกร่งที่สุดของประเทศต้าหยางอย่างกล่องดำด้วย"
คำพูดนี้ทำให้ทุกคนรวมถึงประมุขต่างอ้าปากค้างกันทั้งห้อง
"ทะ...ที่นายพูดมาเป็นเรื่องจริงทั้งหมดเลยเหรอ?"
"จริงทุกคำ ไม่มีความโกหกแม้แต่คำเดียว!"