"ข้อสอบ... ยากเกินไป ฉัน... ทำไม่ได้!"
ผู้ปกครองทุกคนที่อยู่หน้าสนามสอบต่างอึ้งไปตาม ๆ กัน เกิดอะไรขึ้น?
พวกเขารู้ดีว่าเกาเข่ากดดันมหาศาล แต่ก็ไม่คิดว่าความกดดันจะมากขนาดนี้ แค่สอบยังทำเด็กเป็นแบบนี้ได้?
ในฝูงชนมีหญิงวัยสี่สิบกว่าปีเบียดตัวออกมา แล้วเดินฉับ ๆ มาที่เด็กหนุ่มคนนี้ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเป็นห่วง: "เสี่ยวไห่ ลูกเป็นอะไร?"
เด็กหนุ่มค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ตาแดงก่ำ พูดเสียงสั่น: "แม่ครับ ผม... สอบพัง!"
"ไม่เป็นไร สอบพังก็พังแล้ว อย่าร้องนะ"
หญิงคนนั้นตบบ่าลูกชายแล้วปลอบ: "ลูกสอบวิชาอื่นก็ดีนะ ต่อให้คณิตได้แค่ไม่กี่สิบคะแนนก็เข้ามหาวิทยาลัยดี ๆ ได้ อย่าคิดมาก"
ไม่พูดแบบนี้ยังดีกว่า พอพูดแบบนี้ เด็กหนุ่มกลับร้องไห้หนักกว่าเดิม
"แม่ครับ ผม... ได้สักไม่กี่สิบคะแนนยังไม่ได้เลย... ข้อสอบ... ยากเกินไป!"
หญิงคนนั้น: "......"
ผู้ปกครองที่มุงดูบางคนเริ่มซุบซิบเบา ๆ
"เห็นไหม นี่แหละปกติไม่ตั้งใจเรียน ตอนนี้เสียใจมีประโยชน์อะไร?"
"เด็กคนนี้น่าจะอ่อนบางวิชานะ? ไม่งั้นคณิตง่าย ๆ แบบนี้จะได้ไม่กี่สิบคะแนนได้ไง!"
"ต้องอ่อนบางวิชาแน่ แถมอ่อนหนักด้วย!"
"เฮ้ย พวกคุณว่าเป็นไปได้ไหมที่ข้อสอบคณิตยากเกินไป?"
"เป็นไปไม่ได้ ข้อสอบคณิตของตี้ตูเราจะยากก็ยากได้แค่ไหน?"
"ก็จริง งั้นพูดได้เลยว่า เด็กต้องพัฒนาให้ครบทุกด้าน จะมีวิชาอ่อน ๆ ไม่ได้เด็ดขาด"