"ท่านอธิการ ครูหลิว ใจเย็นก่อนครับ"
เหยียนจิ่วซีคลี่ยิ้มอ่อนโยน ใบหน้าสวยดูสงบนิ่งอย่างยิ่ง เธออธิบายเบา ๆ ว่า "ในเมื่อเสี่ยวโม่พูดแบบนั้น ก็ต้องมีเหตุผลแน่ ๆ เราฟังต่อเถอะค่ะ"
เสี่ยวโม่ของเธอ ไม่เคยโม้!
หวังฉี่เหนียนกับครูหลิวมองหน้ากันเลี่ยงไม่ได้ ทั้งคู่เห็นแววจนใจในดวงตาอีกฝ่าย จึงได้แต่ถอนใจเป็นชุด มาถึงขั้นนี้แล้ว ได้แต่ดูว่าซูโม่จะพูดอะไรต่อ
บนเวทีสูง
ซูโม่มองเหล่านักเรียนที่เงียบกริบใต้เวที อดหัวเราะออกมาไม่ได้ เอ่ยว่า "ทุกคนไม่ต้องตกใจกันขนาดนี้หรอกมั้ง? เป้าหมายนี้มันยากขนาดนั้นเลยเหรอ?"
ทุกคน: "…"
ล้อกันเล่นรึเปล่า?
นี่มันเป้าหมายที่ว่ายากเหรอ?
กวาดสามอันดับแรกเกาเข่าของทั้งมณฑลเจียงเป่ย แถมอัตราติดมหาวิทยาลัยระดับหนึ่งให้ถึง 70 เปอร์เซ็นต์ แต่ละอย่างก็ยากยิ่งกว่าปีนสวรรค์แล้ว เอาสองอย่างมารวมกันเนี่ย เป็นไปไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!
"โอเค ผมยอมรับนะว่าเป้าหมายนี้มันก็ยากอยู่หน่อย ๆ" ซูโม่มองทุกคนที่ยังเงียบงัน ก็ได้แต่ยักไหล่อย่างจนใจ
"ฟืด—"
ใต้เวที ไม่ว่านักเรียนหรือครู ต่างอดสูดลมหายใจเย็นเฉียบกันถ้วนหน้า
แค่ยากอยู่หน่อย ๆ เหรอ?
แต่เป้าหมายนี้ในสายตาพวกเขา มันเรื่องเพ้อเจ้อชัด ๆ เลยนะ!
"เท่าที่ผมรู้มา 'โรงเรียนมัธยมเจิ้นหัว' เมื่อปีที่แล้วกวาดสามอันดับแรกเกาเข่าของหนานเซี่ยมาได้ อัตราติดมหาวิทยาลัยระดับหนึ่งพุ่งไปถึง 66 เปอร์เซ็นต์ ผมแค่เพิ่มจากตรงนั้นไปอีก 4 เปอร์เซ็นต์เอง ไม่ได้ให้พวกคุณไปทำอะไรที่มันเป็นไปไม่ได้ซะหน่อย ทุกคนไม่ต้องทำหน้าเครียดกันขนาดนั้นมั้ง?" ซูโม่พูดเรียบ ๆ
ทุกคน: "…"
เงียบกริบ
ตอนนี้ ได้แต่เงียบเอาเท่านั้น!
โรงเรียนมัธยมเจิ้นหัวน่ะเป็นโรงเรียนมัธยมปลายระดับท็อปอันดับหนึ่งของประเทศเลยนะ โรงเรียนมัธยมหมายเลขสองของเราเทียบกับเขาแล้วต่างกันไม่ใช่แค่นิดหน่อย!
"ผมรู้ว่าทุกคนคิดอะไรกันอยู่"
ซูโม่เดินมาที่ขอบเวที มองเหล่านักเรียนที่เงียบสนิทใต้เวที รอยยิ้มอ่อนโยนยังคงแต้มอยู่บนใบหน้า "พวกคุณคงกำลังคิดว่า เป้าหมายที่ผมพูดน่ะเป็นไปไม่ได้แน่ ๆ ใช่มั้ยล่ะ?"