"อาจารย์ซูครับ น้ำครับ"
เทียนเป่ยวางแก้วน้ำลงข้างมือขวาของซูโม่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความใจร้อนรนอยากรู้คำตอบ
"เอ่อ... ผม..."
"มีอะไรหรือ?"
ซูโม่วางเอกสารในมือลง หยิบแก้วน้ำขึ้นจิบหนึ่งอึก แล้วยิ้มแซวว่า "นี่เธอก็หัวหน้าสำนักอันเก๋อโดยตรง มีมือปราบมารระดับสูงในสังกัดกว่าร้อยชีวิต"
"มองไปทั่วทั้งฝ่ายพิเศษของเซี่ยกั๋ว พลังรวมของสำนักอันเก๋อถือเป็นที่หนึ่งอย่างไร้ข้อกังขา"
"หัวหน้าแบบเธอทำไมถึงได้ชักช้าเหมือนแม่บ้านละครยาวเนี่ย มีปากมีเสียงก็พูดมา!"
เทียนเป่ยเกาศีรษะอย่างอึดอัด แล้วสูดลมหายใจลึก ๆ
เขาพูดตามความจริงว่า "ผมอยากถามว่าครูจะช่วยจับคู่ผมกับหัวหน้าอวี๋ยังไง ครูอาจไม่รู้จักหัวหน้าอวี๋ดี นิสัยเธอเย็นชามาก เหมือนกับว่า... เกิดมาเพื่อรังเกียจผู้ชายเลย"
"เฮอะ ไม่มีวันแกะสลักไม้ผุให้เป็นชิ้นงานจริง ๆ นะเธอ!"
มองดูเทียนเป่ยหมดสภาพห้อยหัว ซูโม่ส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้
แค่ยังไม่ได้เริ่มจับคู่ ก็หมดไฟขนาดนี้แล้ว
ถ้าลงมือจริง เทียนเป่ยจะได้ไม่ต้องถูกหลอกจนตกใจตาย!
เทียนเป่ยยิ้มแห้ง ๆ แล้วอธิบายอย่างอาย ๆ ว่า "ผมไม่เคยมีแฟนเลยครับ ยิ่งไม่เคยตามจีบผู้หญิงด้วย ให้ผมออกไปตบตีฆ่าฟันนี่สบาย แต่เรื่องแบบนี้ผมไม่ถนัดจริง ๆ ไม่เหมือนครู..."
"หยุด!"
ซูโม่ขมวดคิ้วขึ้น ใบหน้ามีร่องรอยของความหงุดหงิด "ใส่ร้ายป้ายสีผิดกฎหมายนะ นี่เธอรู้ไหม?"
"ไม่เหมือนฉันยังไง? ฉันก็ไม่มีประสบการณ์ เสี่ยวซีคือรักแรกของฉันตัวจริง เข้าใจไหม?"