ด้านล่างเวที
อาจารย์หลี่ถง หัวหน้าฝ่ายปกครองที่นั่งอยู่แถวหน้า ได้แต่กุมขมับอย่างพูดไม่ออก เขาคืออาจารย์ผู้ดูแลทีมนักเรียนแลกเปลี่ยนครั้งนี้ มองดูซูโม่ที่กำลังกินซาลาเปาอย่างสบายอารมณ์ ในใจก็เกิดลางสังหรณ์ประหลาดขึ้นมา ว่าทริปแลกเปลี่ยนครั้งนี้คงจะมีเรื่องเหนือความคาดหมายเกิดขึ้นแน่ๆ
กินซาลาเปาเสร็จ ซูโม่ก็ขึ้นไปบนเวที เดินมาถึงข้างๆ หลี่เหรินฮุยแล้วก็อดถามไม่ได้ว่า "ท่านอธิการ นี่มันงานอะไรเนี่ย? งานปลุกใจก่อนออกรบเหรอ?"
"งานปลุกใจที่ไหนกัน ก็แค่ชี้แจงข้อควรระวังนิดหน่อย"
หลี่เหรินฮุยถลึงตาใส่ซูโม่หนึ่งที ก่อนจะยื่นไมโครโฟนในมือให้ "หลังจากโหวตจากอาจารย์ทุกท่านแล้ว เธอคือหัวหน้าทีมของนักเรียนแลกเปลี่ยนครั้งนี้ พูดอะไรสักหน่อยสิ"
"หัวหน้าทีม?"
ซูโม่ชะงักไป พอตั้งสติได้ก็รีบโบกมือปฏิเสธทันที พึมพำเบาๆ ว่า "ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย มีทั้งรุ่นพี่ชายรุ่นพี่หญิงตั้งเยอะแยะ ให้ผมเด็กปีหนึ่งเป็นหัวหน้าทีม? ไม่เอาหรอก!"
มองซูโม่ที่สีหน้าไม่เต็มใจสุดๆ หลี่เหรินฮุยก็หัวเราะด่า "พอเถอะน่า ตอนนี้พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ เรื่องมันตกลงกันเรียบร้อยแล้ว หัวหน้าทีมคนนี้ เธอไม่รับก็ต้องรับ ไม่มีให้ต่อรอง"
เออ
หลี่เหรินฮุยพูดขนาดนี้แล้ว ซูโม่ก็ไม่พูดอะไรให้มากความอีก เขาเข้าใจหลี่เหรินฮุยดีทีเดียว ปกติพอพูดแบบนี้ก็คือตอกฝาโลงไปแล้ว
"แล้วหัวหน้าทีมต้องทำอะไรบ้าง?" ซูโม่กระพริบตาปริบๆ ใส่หลี่เหรินฮุย อย่างน้อยก็ต้องรู้สถานการณ์ก่อน ไม่งั้นไม่สบายใจแย่!